Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ χοροστάτησε στον Όρθρο και εν συνεχεία μετά τη Δοξολογία τέλεσε την Ακολουθία του Αγιασμού Αγίας Τραπέζης επί Ανακαινίσει, κατά την οποία επεξηγούσε στους πιστούς τα τελούμενα.

Το τυπικό της Ακολουθίας επί Ανακαινίσει της Αγίας Τραπέζης ομοιάζει πολύ με το τυπικό των Εγκαινίων, αν και είναι πιο σύντομο και λιτό. 

Ωστόσο η Αγία Τράπεζα πλένεται με τα καθορισμένα αρωματικά μύρα, αποσπογγίζεται και περιβάλλεται εκ νέου με όλα τα προβλεπόμενα ιερά καλύμματα.

Κατά τη διάρκεια της κατανυκτικής και ταυτόχρονα λαμπρής ακολουθίας οι χοροί έψαλλαν τους προβλεπόμενους στίχους από το Ψαλτήριο.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή κατά την οποία ο Σεβ. Μητροπολίτης Καισαριανή κ. Δανιήλ επέδειξε στο εκκλησίασμα το «Κατασάρκιον», εσωτερικό κάλυμμα της Αγίας Τραπέζης με ζωγραφισμένο τον Ιησού εν τω Τάφω, και κάτωθεν της ιεράς παραστάσεως την αναφορά με το ιστορικό γεγονός της ημέρας όπου και υπέγραψε.

Με την ευκαιρία της ακολουθίας επί τη Ανακαινίσει της Αγίας Τραπέζης ο Σεβασμιώτατος κ. Δανιήλ καθιέρωσε νέα αντιμήνσια για να τελούνται οι Θείες Λειτουργίες εντός της επαρχίας μας.

Στη Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος κήρυξε το Θείο Λόγο, έλαβαν δε μέρος ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Καλλίνικος Νικολάου, ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Χριστόδουλος Κοτσίφης και οι Εφημέριοι του Ι. Ναού μας.

Παρέστησαν ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Καλλιάνος και ο κ. Γιώργος Βάλλης, Ταμίας της Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Θαλαμηγών.

Αξιόλογη ήταν και η συμμετοχή του λαού, ο οποίος κατέκλυσε τον Ιερό Ναό από νωρίς το πρωί, προκειμένου να συμμετάσχει στη σπάνια αυτή πνευματική εμπειρία της Ενορία μας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τον Προϊστάμενο και Πρόεδρο του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Ναού, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμ. π. Χριστόδουλο Κοτσίφη καθώς και τους Εκκλησιαστικούς Συμβούλους αλλά και τον πιστό λαό με ιδιαίτερη αναφορά στον κ. Γεώργιο Βάλλη ο οποίος τα μέγιστα συνετέλεσε.

Υπενθυμίζεται ότι, στα πλαίσια των Κ’ ΔΗΜΗΤΡΙΩΝ τα οποία φέτος είναι αφιερωμένα στο πρόσωπο της Παναγίας Παρηγορητρίας Της Δακρυρροούσης και Μυροβλυζούσης:

•Την Κυριακή 16 Οκτωβρίου και ώρα 6:00 το απόγευμα θα τελεστεί Ιερό Ευχέλαιο.

•Τη Δευτέρα 17 Οκτωβρίου ώρα 6:30 το απόγευμα θα ομιλήσει ο Ελλογιμώτατος Καθηγητής Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας ΕΚΠΑ κ. Νικόλαος Ξιώνης με θέμα «Η Θεοτόκος ως πρότυπο πίστεως και κοινωνίας με το Θεό».

• Την Τετάρτη 19 Οκτωβρίου ώρα 6:30 το απόγευμα θα ομιλήσει ο Ελλογιμώτατος Θεολόγος – Φιλόλογος, Υπ. Διδάκτωρ ΕΚΠΑ κ. Δημήτριος Π. Λυκούδης με θέμα: «Θεία Λειτουργία: Η συμμετοχή των πιστών στα τελούμενα».

Όλοι, λίγο ή πολύ, δυσκολευτήκαμε, τρομάξαμε, ζήσαμε οι ίδιοι ή οι δικοί μας άνθρωποι την απειλή της πανδημίας αλλά, δόξα τω Θεώ είμαστε εδώ και συνεχίζουμε την πορεία μας μέσα στο χρόνο.

«Βοηθός και σκεπαστής» σε όλη αυτή την πορεία ο «αρχηγός και τελειωτής» Ιησούς με τις πρεσβείες βέβαια των Αγίων Του αλλά και της Υπερευλογημένης Μητέρας Του, της Κυρίας Θεοτόκου.

Εμείς εδώ, στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, είμαστε σε θέση να ομολογούμε τα καθημερινά

θαυμάσια της Παναγίας της Παρηγορητρίας σ’εμάς τους ίδιους αλλα και σε όλα τα παιδιά Της, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και να επιβεβαιώσουμε την αμείωτη δακρυρροή των ιερών οφθαλμών Της, τα οποία αποτελούν την περίτρανη απόδειξη ότι τίποτα δεν τελειώνει αν ο Χριστός δεν το κελεύσει αφού ο Ίδιος μας προσυπέγραψε: «Ιδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος»

Ευχόμαστε από καρδίας, να είναι ευλογημένο το νέο έτος και με το καλό να απαλλαγούμε από ότι μας έχει κρατήσει μακρυά από το Θεό και τους συνανθρώπους μας.

Από αύριο 5 Ιανουαρίου, ο Ιερός Ναός μας παραμένει ανοικτός για την προσκύνηση της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας της Παρηγορητρίας από τις 7:00 το πρώι έως τις 7:30 το βράδυ.

Χρόνια πολλά!

Καλή χρονιά!

Τις εν γένει εργασίες του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου διευθύνει ο Πρόεδρος (ο Εφημέριος). Το αξίωμα του Επιτρόπου είναι άμισθο με διάρκεια υπηρεσίας τριών ετών.

ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

α)   Είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση του Ναού και συντάσσει προϋπολογισμό και απολογισμό εσόδων και εξόδων του.

β)  Αποφασίζει για: 1. Την ανέγερση Ναού    2. Την επισκευή, διακόσμηση και συντήρηση του υπάρχοντος.

γ) Λαμβάνει αποφάσεις για κάθε έκτακτο πρόβλημα ή δαπάνη ή εκκλησιαστική τελετή.

δ)  Προσπαθεί να ζει την κάθε ημέρα όπως θέλει ο Θεός και αγαπά το Ναό κατά το «Ηγάπησα, Κύριε, ευπρέπειαν οίκου σου».

ε)  Συνεργάζεται αρμονικά και ταπεινά με τον Ιερέα, τους άλλους Επιτρόπους και το λοιπό προσωπικό του Ναού.

στ) Φροντίζει ώστε ο Ναός να λειτουργεί όσο το δυνατό καλύτερα και συμβάλλει με τον τρόπο του στην απρόσκοπτη τέλεση των Μυστηρίων.

ζ)  Προλαμβάνει κάθε αταξία, ώστε ο Λειτουργός να μένει απερίσπαστος στην τέλεση των Μυστηρίων.

η)  Συμβάλλει, ανάλογα με τον επιμερισμό των καθηκόντων που κάνει ο Ιερέας, στο έργο και στην αποστολή του Ιεροψάλτου, του Νεωκόρου και των λοιπών Επιτρόπων, ώστε να αναπληρώνει αυτούς, όπου είναι δυνατό, χωρίς να παρουσιάζονται κενά στη διακονία του Ναού.

θ) Προτείνει ή εισηγείται στον Ιερέα ό,τι κατά την γνώμη του χρειάζεται συμπλήρωση ή βελτίωση στην ευταξία του Ναού ή στην τάξη της Λατρείας.

            Σήμερα το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο απαρτίζεται από τους:

            α) Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος Κοτσίφης (Πρόεδρος)

            β) κ. Γεώργιος Πετρόπουλος (Αντιπρόεδρος)

            γ) κ. Νικόλαος Καλαμαράς (Γραμματέας)

            δ) κα. Χρυσούλα Σαραντοπούλου (Ταμίας)

            ε) κα. Βασιλική Μπέη (Μέλος)

Οι Ιερείς έχουν το βαρύ προνόμιο να ζουν και να διακονούν την Εκκλησία του Χριστού σ’ αυτή την πολύ κρίσιμη εποχή. Η κρισιμότητα όμως των καιρών πρέπει να χαλυβδώνει τη θέληση και να αυξάνει το ζήλο τους, διότι «Μείζον εστίν ο εν ημίν ή ο εν τω κόσμω» (Α΄ Ιω. δ΄, 4).

Για την ανάπτυξη και βελτίωση της λατρευτικής ζωής της ενορίας, πρωταρχική ευθύνη και υποχρέωση έχει ο Ιερέας. Το υπεύθυνο και επίπονο αυτό έργο καθίσταται ελαφρότερο και αποδοτικότερο (κατ’ άνθρωπο), εάν γίνει κατάλληλη επιλογή συνεργατών, οι οποίοι θα συνεισφέρουν, ο καθένας με τα χαρίσματά του, στην κοινή Λατρεία.

Σήμερα στην ενορία μας υπηρετούν  : ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος Κοτσίφης, Προϊστάμενος του Ιερού Ναού, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νίκων Γαλανόπουλος, ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Γρηγόριος Χαρίτος και ο Αιδεσιμώτατος Πρεσβύτερος  π. Γεώργιος Κυριακάκης.

– Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε την παρουσίαση.
– Πατήστε ΕΔΩ για να δείτε το βίντεο της παρουσίασης.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ για την Ιστορία του Ιερού Ναού:

Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή έγιναν οι συνοικισμοί Βύρωνα και Καισαριανής. Χτίστηκαν κατοικίες στις οποίες εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες από τη Μικρά  Ασία.  Μέχρι σήμερα σώζονται πολλές απ’ αυτές στην Καισαριανή – Βύρωνα. Στη συνέχεια έγινε ο συνοικισμός Κοπανά (Μεταμόρφωση) και της Νέας Ελβετίας. 

Οι κάτοικοι της Νέας  Ελβετίας ενοριακά ανήκαν στη Μεταμόρφωση, δεν εξυπηρετούνταν όμως λόγω της απόστασης και γιατί ο Ναός της Αγίας Μεταμόρφωσης ήταν μικρός.  Οι κάτοικοι τότε της Νέας  Ελβετίας, κινήθηκαν δραστήρια για να βρούν οικόπεδο με σκοπό να κτίσουν Ιερό Ναό στο όνομα της «Αγίας Παρασκευής» και να γίνει ξεχωριστή ενορία. 

Στην κίνηση αυτή πρωτοστάτησαν οι κάτοικοι Νέας Ελβετίας Στυλιανός Στεργίου, Αλέκος Βογιανζής, Ιωάννης Αγάλιας, Γεώργιος Γκίκας, Διαμαντής Μάρδας, οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με τον οικοπεδούχο Δημήτριο Ζωϊτό και του ζήτησαν ένα οικόπεδο για να χτίσουν ενοριακό Ναό.  Ο παραπάνω οικοπεδούχος τους είπε ότι θα δωρίσει ένα οικόπεδο με τον όρο ότι ο Ιερός Ναός που θα χτιστεί θα ονομαστεί «Αγιος Δημήτριος» και αυτό γιατί το ονομά του ήταν Δημήτριος.  Ετσι παρεχώρησε το οικόπεδο και οι κάτοικοι του υποσχέθηκαν ότι θα τηρήσουν τον όρο που έθεσε. Οι ευσεβείς κάτοικοι της περιοχής έχοντας πια το οικόπεδο με πρωτοστάτη τον αείμνηστο ιερέα Νεόφυτο Παπαδόπουλο (Συμεωνίδη) που ήλθε πρόσφυγας από την Καισάρεια έκαναν έρανο μεταξύ των κατοίκων της περιοχής που παρά τη φτώχεια τους προσέφεραν ότι ο καθένας μπορούσε για να αποκτήσουν Ιερό Ναό καί ενορία.  Αξίζει να αναφέρουμε για να θυμούνται οι μεταγενέστεροι το εξής περιστατικό πού συνέβη κατά τη διάρκεια του εράνου με τον ευλαβέστατο παπα-Νεόφυτο. 

Μια μέρα κατέβηκε στην Αθήνα να συναντήσει έναν έμπορο πατριώτη του για να του ζητήσει συνδρομή για την κατασκευή του Ιερού Ναού.  Ο έμπορος καθόταν απέξω στην πόρτα του μαγαζιού του.  Ο Παπα-Νεόφυτος του ευχήθηκε καλή του ημέρα και εν συνεχεία του είπε: “ Ήλθα να σε συναντήσω και να σου ζητήσω να προσφέρεις και εσύ χρήματα, θα φτιάξουμε εκκλησία στη Νέα Ελβετία.” Ο έμπορος του είπε ότι δεν έχω χρήματα.  Ο Παπα-Νεόφυτος όμως επέμεινε να του δώσει.  Τότε ο έμπορος τον έσπρωξε κάπως.  Ο Παπα-Νεόφυτος γέροντας όπως ήταν έπεσε κάτω.  Ο έμπορος τον σήκωσε και ο παπάς αφού τίναξε τα ράσα του από τη σκόνη, γύρισε 

στον έμπορα και του λέει: “ Τζάν μου, εμένα με πλήρωσες, τώρα δώσε μου και για τον Αγιο”.  Ο έμπορος κλονισμένος από το συμβάν και από τα λόγια του Ιερέα, μπήκε μέσα στό Ταμείο και του έδωσε τότε το έτος 1927 διακόσιες δραχμές.

Ο Παπα-Νεόφυτος παρέδωσε τα χρήματα στην επιτροπή του εράνου, τους διηγήθηκε το περιστατικό, και έδωσε το όνομα του εμπόρου για να μνημονεύεται σε κάθε Θεία Λειτουργία.

 Αν και οι κάτοικοι ανταποκρίθηκαν στον ερανο όμως οι καιροί ήταν δύσκολοι και τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν δεν επαρκούσαν να γίνει Ιερός Ναός με πέτρες.  Ετσι αποφάσισαν να αγοράσουν σανιδόταβλες και καδρόνια με τα οποία κατασκεύασαν μια ορθογώνια παραλληλόγραμμη παράγκα το έτος 1927 σκεπασμένη με κεραμίδια.  Εν συνεχεία με έγκριση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, υπεγράφη διάταγμα από το Υπουργείο Θρησκευμάτων καί Παιδείας, ιδρύσεως της ενορίας Αγίου Δημητρίου Νέας Ελβετίας.  Εκεί στην παράγκα εγίνοντο Θείες Λειτουργίες με ιερέα τον Παπα-Νεόφυτο.

Το πρώτο εκκλησιαστικό Συμβούλιο αποτελούσαν ο ιερεύς Νεόφυτος Παπαδόπουλος, ο Στυλιανός Στεργίου,  ο Αλέξανδρος Βογιαντζής, ο Ιωάννης Αγάλιας.  Επειδή  ο ξύλινος ιερός Ναός επ’ ουδενί λόγῳ εξυπηρετούσε τους ενορίτες, το εκκλησιαστικό συμβούλιο με την οικονομική ενίσχυση των ενοριτών κατόρθωσαν μέχρι το έτος 1929 να κατασκευάσουν πέριξ της παράγκας πλινθόκτιστο Ιερό Ναό του οποίου τα εγκαίνια ετελέσθηκαν την 11η Νοεμβρίου 1929.  Ο παλιός Ναός κατεδαφίσθηκε και θεμελιώθηκε εκ νέου το 1948.  Η τελευταία ανακαίνιση του έγινε το 1994.

Με την πάροδο των χρόνων και την αύξηση των κατοίκων της περιοχής, ο ναός αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πιστών και έτσι από το έτος 1948, με πρωτοστάτη τον π. Σπυρίδωνα Παπακωσταντίνου, συνεπικουρούμενο από ζηλωτές επιτρόπους, άρχισε η ανέργερση του Ιερού Ναού, ο οποίος ολοκληρώθηκε στην βασική σημερινή του μορφή το έτος 1956. Έκτοτε ο Ιερός Ναός καλλωπίσθηκε και ανακαινίσθηκε και παρουσιάζει την σημερινή του εικόνα, πλήρως αγιογραφημένος και με ένα εξαίρετο δρύινο ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Ο Χριστιανικός Ναός καλείται και Ιερός Ναός ή Άγιος Ναός, είναι ο οίκος του Θεού επειδή μέσα σ’ αυτόν λατρεύεται ο Τριαδικός Θεός. Το άνω μέρος του Ναού συμβολίζει τον ουρανό, ενώ το κάτω, τα επί της γης. Η ονομασία Εκκλησία σημαίνει συνάθροιση και με την έννοια αυτή χρησιμοποιήθηκε από τον Κύριο και τους Αποστόλους για να δηλωθεί το σύνολο των Χριστιανών της οικουμένης ή ενός τόπου (Ματθ. ιστ΄ 18 και ιη΄ 17, Πράξ. β΄ 47 και θ΄ 31).

Στον Ιερό Ναό τελείται κυρίως και συνεχώς το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, η οποία για πρώτη φορά έγινε στο Υπερώο, τη Μεγάλη Πέμπτη. Θύτης και Θύμα υπήρξε ο Κύριός μας:«Λάβετε φάγετε…. Πίετε εξ αυτού πάντες… Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν». Καθώς το Μυστήριο αυτό επαναλαμβάνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία, έχουμε επανάληψη της Θυσίας του Κυρίου στο Γολγοθά.

Οι απορρέουσες συνέπειες και ευλογίες από την πράξη αυτή της Εκκλησίας υπήρξαν και είναι πολλαπλές και μέγιστες. Γι’ αυτό ο Ιερός Χρυσόστομος τονίζει ότι ο Ιερός Ναός είναι ιατρείο, στο οποίο ο άνθρωπος με τη συμμετοχή του στη Θεία Κοινωνία ιατρεύει τις πληγές του. Και ότι, όπως υπάρχουν λιμάνια για τα καράβια που ταξιδεύουν στα πελάγη, έτσι και στις πόλεις και στα χωριά έφτιαξε ναούς ο Θεός, για να ξεκουράζονται οι Χριστιανοί από τις πολλές βιοτικές μέριμνες.

Η Ενορία μας ιδρύθηκε το έτος 1930 και η ίδρυσή της δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθμ. 306 Φύλλο Εφημερίδος Κυβερνήσεως. Οι πρώτοι ενορίτες ήσαν κάτοικοι της περιοχής της Νέας Ελβετίας, πρόσφυγες από την Μικρά Ασία και τον Πόντο. Ο πόνος για την απώλεια της αγιοτόκου πατρίδας τους, ενίσχυσε τον πνευματικό τους πόθο για την ανέγερση Ναού και την δημιουργία ενορίας. Μέχρι το έτος 1974 η ενορία μας άνηκε στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών και μετά ταύτα ανήκει στην Μητρόπολη Καισαριανής Βύρωνος και Υμηττού.

Στην διάρκεια της 85χρονης και πλέον ζωής της ενορίας μας υπηρέτησαν Θεοφιλώς πολλοί πατέρες. Σε προσεχή ευκαιρία θα αναφερθούμε αναλυτικά στον καθένα εξ αυτών. Αξίζει όμως, να μνημονεύσουμε δύο κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας της ενορίας μας, τον αείμνηστο π. Νεόφυτο Παπαδόπουλο (Συμεωνίδη), ιδρυτή και πρώτο ιερέα της ενορίας μας και τον αείμνηστο π. Σπυρίδωνα Παπακωνσταντίνου, που υπηρέτησε επί 40 χρόνια στην ενορία και πρωτοστάτησε στην ανέγερση του Ιερού Ναού.

Διαβάστε εδώ περισσότερα για την Ιστορία του Ναού

Το γραφείο του Ιερού Ναού για εξυπηρέτηση των ενοριτών είναι ανοικτό καθημερινώς 7:30-12:00 το πρωί και 17:00-20:00 το απόγευμα.

Δίπλα από τον Ιερό Ναό λειτουργεί ιδιόκτητο διώροφο Πνευματικό Κέντρο και κάτω από αυτό επί της οδού Δελφών λειτουργεί το Αρχονταρίκι του Ναού μας.