Ὅταν ὁ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφός τοῦ Παχωμίου, ἄκουσε τά σχετικά μέ αὐτόν, ἦρθε νά τόν βρεῖ, καί μόλις τόν εἶδε, τόν ἀσπάστηκε καί χάρηκε πολύ –ἐπειδή ὁ Παχώμιος, ἀφότου βαπτίστηκε καί συντάχθηκε μέ τόν Χριστό καί ἀκολούθησε τή μοναχική ζωή, ποτέ δέν ἐπισκέφτηκε τούς δικούς του. Καθώς λοιπόν καί ὁ Ἰωάννης εἶχε τόν ἴδιο σκοπό μέ τόν Παχώμιο, ἔμειναν καί οἱδύο μαζί, μελετώντας συνεχῶς τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ἀδιαφορώντας ἐντελῶς γιά ὅλα τά ἐπίγεια. Ἔπειτα ὁ Παχώμιος, ἐπειδή θυμόταν τήν ὑπόσχεση πού τοῦ δόθηκε μέσω τοῦ ἀγγέλου, ὅτι ἐξαιτίας του πρόκειται νά σωθοῦν ἀναρίθμητες ψυχές, ἄρχισε μαζί μέ τόν ἀδελφό του νά οἰκοδομεῖ πιό εὐρύχωρη τή μονή, γιά νά δέχεται ὅσους θά ἤθελαν νά ἀπαρνηθοῦν τόν κόσμο καί νά προσέλθουν στόν Θεό.

Στό χτίσιμο λοιπόν ὁ Παχώμιος, ἔχοντας αὐτόν τόν σκοπό, ἤθελε νά πλατύνει τόν τόπο καί ἔκανε πιό μεγάλη τήν περίμετρο τῆς οἰκοδομῆς, ἐνῶ ὁ Ἰωάννης, ἔχοντας στόν νοῦ του τήν ἀναχωρητική ζωή, ἤθελε νά γίνει τό οἰκοδόμημα πιό περιορισμένο. Ἀγανάκτησε μάλιστα, καθώς ἦταν καί μεγαλύτερος στήν ἡλικία, καί εἶπε στόν Παχώμιο: «Πάψε νά εἶσαι φαντασμένος καί νά ἁπλώνεσαι».

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΧΩΜΙΟΥ

Κλεισμένη στον πύργο

Η Αγία Βαρβάρα γεννήθηκε στην Ηλιούπολη την μεγάλη της Κοίλης Συρίας, το 290 μ.Χ. Η πόλη αυτή ήτανε μια από τις έδρες του χριστιανομάχου Μαξιμιανού. Ο δε Μαξιμιανός ήτανε αυτοκράτορας της Ρώμης.

Τον πατέρα της τον λέγανε Διόσκορο και ήτανε πολύ πλούσιος και με μεγάλη κοσμική εξουσία και δύναμη. Ήτανε άρχοντας της Ηλιουπόλεως, Τοπάρχης, όπως ονομάζονταν τότε. Συγχρόνως όμως ήτανε και ιερεύς των ειδώλων και φανατικός ειδωλολάτρης.

Η Βαρβάρα ήταν μοναχοκόρη. Είχε κάλλος, και ομορφιά μοναδική. Ο πατέρας της, που την αγαπούσε υπερβολικά, προσπάθησε να της δώσει την καλύτερη ανατροφή και μόρφωση. Οι τρόποι της, η ευγένειά της και η συμπεριφορά της, τραβούσαν τα βλέμματα όλων και τους έκαναν να την ζηλεύουν. Εν τω μεταξύ πέθανε η μητέρα της Βαρβάρας και ο πατέρας της, για να την προφυλάξει από τα κακά βλέμματα και τις βλαβερές παρέες, της έκτισε σε ένα προάστειο έναν πύργο. Μια πολυτελέστατη, όπως θα λέγαμε σήμερα, βίλα. Μέσα σ” αυτόν έβαλε όλα τα καλά, το κάθε αναγκαίο και πολυτελές στόλισμα, για να περνάει η κόρη του βασιλικά.

Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

1. Σκιαγράφηση τῆς προσωπικότητας τοῦ Βαπτιστῆ
Οἱ Εὐαγγελιστὲς Μᾶρκος καὶ Ἰωάννης, ἐκφραστὲς δύο διαφορετικῶν παραδόσεων, τῆς συνοπτικῆς καὶ τῆς ἰωάννειας, προτάσσουν στά Εὐαγγέλια καὶ τὶς διηγήσεις τους γιά τὴν ἱστορία τῆς ζωῆς καὶ τῆς δημόσιας δράσης τοῦ Ἰησοῦ, τή συνάντησή του μὲ τὸν Ἰωάννη τὸν Βαπτιστή (Μάρκ. 1,2-6· Ἰωάν. 1,19-23). Ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι δύο Εὐαγγελιστές, Ματθαῖος καὶ Λουκᾶς, ἀναφέρονται μὲ ἔμφαση στό πρόσωπο τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ καὶ τὸν τοποθετοῦν ὡς γέφυρα γιά τή μετάβαση ἀπὸ τὴν παιδικὴ ἡλικία τοῦ Ἰησοῦ στή δημόσια δράση του, ὕστερα ἀπὸ τή γνωστή συνάντηση τῶν δύο ἀνδρῶν καὶ τὴν πραγματοποίηση τῆς βάπτισης στά νερὰ τοῦ Ἰορδάνη (Ματθ. 3,1-6· Λουκ. 3,1-6).

Εἶναι ἐνδεικτικό, ἐπίσης, ὅτι γιά τὴν κατανόηση τοῦ προσώπου τοῦ Ἰωάννη καὶ τή σημασία τοῦ ῥόλου του στήν ὅλη ὑπόθεση τῆς προπαρασκευῆς γιά τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία Χριστοῦ, οἱ τέσσερις Εὐαγγελιστὲς ἀναφέρουν πολλὰ στοιχεῖα ὄχι μόνο γιά τή συνάντηση Ἰησοῦ καὶ Ἰωάννη, ἀλλὰ καὶ γιά τή θαυμαστή γέννηση τοῦ δευτέρου, τὸν ἀσκητικὸ τρόπο ζωῆς του, τὸ μεσσιανικὸ κήρυγμά του, τὸ μαρτυρικὸ θάνατο καὶ τὴν ἐν γένει προσωπικότητά του. Ὁ Ἰωάννης ἦταν, πράγματι, μία ἡγετικὴ φυσιογνωμία μὲ τεράστια πνευματικὴ ἀπήχηση στούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς του.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ