Επιστολή του Αγίου Νικολάου Αχρίδος στον σιδερά Ραντοσάββα Ι., για τον προδότη Ιούδα

Ρωτάς: «Θα συγχωρηθεί, άραγε, στον Ιούδα η αμαρτία της προδοσίας του Διδασκάλου και Κυρίου του Ιησού Χριστού;». Δεν γνωρίζω για ποιό λόγο σε ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Για μας αποτελεί τη μεγαλύτερη μέριμνα αυτό, το να μην προδώσουμε εμείς τον Χριστό με τις ανομίες μας.

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΙΟΥΔΑΣ

”Τη Αγία και Μεγάλη Τετάρτη της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου πάθους μικρόν τούτο γέγονε”. Αυτό είναι το συναξάρι αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι της Μεγάλης Τετάρτης. Πραγματικά η ευλογημένη αυτή ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδος είναι η κατ’ εξοχήν ημέρα της μετάνοιας. Οι άγιοι πατέρες όρισαν να θυμόμαστε και να τιμάμε αυτή τη μέρα μια αμαρτωλή γυναίκα, η

Η ΑΛΕΙΨΑΣΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΥΡΟ

Η δημόσια δράση Του έχει τελειώσει. Το στόμα που συνήρπαζε τα πλήθη με τη διδασκαλία Του τώρα πλέον σιωπά. Η φιλάνθρωπη θαυματουργία Του, που χάριζε το φως στους τυφλούς, την κίνηση στους παραλύτους, τη ζωή στους πεθαμένους, αρχίζει τώρα να εργάζεται το μεγαλύτερο θαύμα της αγάπης Του. Το θαύμα της θυσίας του Σταυρού.

ΝΥΝ ΚΡΙΣΙΣ ΕΣΤΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ

«Τη αγία και μεγάλη Τρίτη της των δέκα παρθένων παραβολής, της εκ του ιερού Ευαγγελίου, μνείαν ποιούμεθα». Αυτό είναι το συναξάρι της δεύτερης ημέρας της Μεγάλης Εβδομάδος. Ο Νυμφίος της Εκκλησίας και της ψυχής μας, «ο ωραίος κάλλει παρά πάντας βροτούς», οδεύει προς το εκούσιο Πάθος Του, καλώντας κοντά Του όλους εμάς τους πιστούς Του, για να μας κάνει κοινωνούς των σωτηριωδών παθημάτων Του και του θριάμβου της Αναστάσεώς Του.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ