Το θέμα που θα ήθελα να μοιρασθώ μαζί σας είναι «ΕΚΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ».

Σπεύδω να σας πώ ότι θα σας μιλήσω από αυτά που άκουσα και είδα στην ζωή μου από ανθρώπους που πράγματι εκζητούν τον Κύριο – και όχι από αυτά που έχω βιώσει ή ζήσει. Είναι λόγια ουσιαστικά «κλεμμένα» από ενάρετους ανθρώπους, από αγίους ανθρώπους, που ο Καλός Θεός μου έκανε την χάρη να γνωρίσω και να ακούσω.

ΕΚΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ

 Όταν η ψυχή κατέχεται από την αγάπη του Θεού, τότε, ώ, πως είναι όλα ευχάριστα, αγαπημένα και χαρούμενα. Αυτή η αγάπη όμως συνεπάγεται θλίψη· κι όσο βαθύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι κι η θλίψη.

Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε ποτέ, ούτε καν με το λογισμό, και δεν έχασε ποτέ τη Χάρη, αλλά κι Αυτή είχε μεγάλες θλίψεις.

ΠΟΣΟ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑ ΟΛΟΥΣ...

Εὐχαριστούμεν σοι, Κύριε και Δέσποτα, υπέρ πάντων των μυστηρίων και των ευεργεσιών σου και υπέρ Αυτής, την οποίαν εξέλεξες για να υπηρετήσει όλα αυτά τα μυστήριά σου, τα οποία έθεσες εις τον διάθεσιν πάντων ημών.

Ευχαριστούμεν σοι, την ανεκλάλητον σοφίαν και την δύναμιν και φιλανθρωπίαν σου, καθ’ όσον όχι μόνον προσέλαβες

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΑΝΑΓΙΑ...

Η Ευλογία των σταφυλιών κατά τη Μεταμόρφωση κατανοείται μέσα από τις θεολογικές, ανθρωπολογικές και κοσμολογικὲς διαστάσεις της εορτής αυτής.

Ο Κύριος «ἡμέρας ἓξ» ή «ὡσεὶ ἡμέρας ὀκτώ», μετά την πρόρρηση του Πάθους Του,«εἰς ὄρος ὑψηλόν… μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν (Πέτρου, ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου), καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἢλιος,τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς».

ΓΙΑΤΙ ΕΥΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ;