1) Μια μέρα, ένας πτωχός με πολυμελή οικογένεια κτύπησε την πόρτα της επισκοπής του Αγίου Σπυρίδωνα. Πλησίασε τον άγιο και με δάκρυα του ζήτησε ένα δάνειο. Το ήθελε για να πληρώσει κάποιο χρέος του σ' ένα πλούσιο, που απειλούσε να του πωλήσει το σπίτι του. Που να βρει όμως ο άγιος ένα τόσο μεγάλο ποσό;

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ

Αγαπητοί μου αδελφοί, η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει, τιμά και πανηγυρίζει  σήμερα τη μνήμη ενός μεγάλου και λαοφιλούς Αγίου, ενός Αγίου που το όνομα του σημαίνει τη νίκη του λαού, τη νίκη του ανθρώπου, τη δική μας νίκη, διότι Νικόλαος σημαίνει ακριβώς αυτό, νίκη του λαού του Θεού. Και η νίκη του λαού αγαπητοί μου είναι η αγιότητα του Αγίου Νικολάου και αυτή η αγιότητα δεν ανήκει κατ' αποκλειστικότητα στον Άγιο, αλλά ξεχύνεται και χαρίζεται σε όλους μας, στον κάθε άνθρωπο και αυτό διότι ο Άγιος είναι Επίσκοπος της Εκκλησίας, είναι μέλος της Εκκλησίας και η Εκκλησία είναι σώμα Χριστού και η υγεία των επιμέρους κυττάρων αυτού του σώματος είναι η υγεία ολόκληρου αυτού του σώματος.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ο Σπυρίδων ως επίσκοπος Τριμυθούντος μετείχε στην Α' Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας (325), η οποία διαμόρφωσε το χριστιανικό δόγμα, και διακρίθηκε ως δεινός επικριτής του Αρείου. Μάλιστα θαυματούργησε, προσπαθώντας να αντικρούσει τον αιρεσιάρχη Άρειο, ο οποίος διέδιδε ότι ο Χριστός δεν είναι Υιός του Θεού, αλλά δημιούργημα του Θεού, αμφισβητώντας το θεμελιώδες για τον Χριστιανισμό δόγμα της Αγίας Τριάδας. Για να αποδείξει το αβάσιμο των δοξασιών του Αρείου, έβαλε το αριστερό χέρι στην τσέπη του κι έβγαλε ένα κεραμίδι. Δείχνοντάς το στους παρισταμένους στη Σύνοδο, με το δεξί του χέρι έκανε το σημείο του σταυρού και είπε:

"ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΟΥ" ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ