Αγαπητοί μου αδελφοί, η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει, τιμά και πανηγυρίζει  σήμερα τη μνήμη ενός μεγάλου και λαοφιλούς Αγίου, ενός Αγίου που το όνομα του σημαίνει τη νίκη του λαού, τη νίκη του ανθρώπου, τη δική μας νίκη, διότι Νικόλαος σημαίνει ακριβώς αυτό, νίκη του λαού του Θεού. Και η νίκη του λαού αγαπητοί μου είναι η αγιότητα του Αγίου Νικολάου και αυτή η αγιότητα δεν ανήκει κατ' αποκλειστικότητα στον Άγιο, αλλά ξεχύνεται και χαρίζεται σε όλους μας, στον κάθε άνθρωπο και αυτό διότι ο Άγιος είναι Επίσκοπος της Εκκλησίας, είναι μέλος της Εκκλησίας και η Εκκλησία είναι σώμα Χριστού και η υγεία των επιμέρους κυττάρων αυτού του σώματος είναι η υγεία ολόκληρου αυτού του σώματος.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Η θεραπεία μιας βωβής και ενός χωλού.

Ήρθαν στον Ναό του Αγίου ένας χωλός και μια γυναίκα βωβή, για να ζητήσουν θεραπεία. Κατά τα μεσάνυχτα ενώ κοιμόντουσαν, παρουσιάζεται ο Άγιος στο χωλό και του λέγει:
- Τώρα που είναι ησυχία πήγαινε και πάρε το σκέπασμα της βωβής και θα γίνεις καλά.
Τραβώντας το σκέπασμα ο χωλός τρόμαξε η βωβή και φώναξε κατηγορώντας τον χωλό, εκείνος πάλι ντροπιάστηκε και έφυγε τρέχοντας. Έτσι θεραπεύθηκαν και οι δύο.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ

Φιλαυτία είναι η υπερβολική αγάπη που τρέφουμε για τον εαυτό μας. Φοβόμαστε μην πάθουμε κάποιο κακό, μην εκτεθούμε σε κάποιον κίνδυνο! Θέλουμε να τα έχουμε όλα δικά μας, να μη μας λείπει απολύτως τίποτε! Θέλουμε τα πάντα να γίνονται για τη δική μας διευκόλυνση!

Κατά τους Πατέρες της εκκλησίας η φιλαυτία είναι η μητέρα των παθών, από την οποία γεννήθηκαν και τα υπόλοιπα πάθη. Ο άγιος Θεός δεν μας έπλασε με πάθη. Μας έπλασε «κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοίωσιν» του. Με την ελεύθερη θέλησή μας αμαρτήσαμε! Αλλά αντί να μετανοήσουμε για την παρακοή μας, θελήσαμε με νοσηρό τρόπο να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο πάθος, το πάθος της φιλαυτίας, που μοιάζει με μεγάλο κορμό δένδρου από τον οποίο ξεπετάγονται σαν λαίμαργα βλαστάρια και άλλα πάθη. 

Η ΦΙΛΑΥΤΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ