Η ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Η Μεγάλη μητέρα, η Παναγία μητέρα εκοιμήθη. Το πέρασμα της στη γη μας ήταν μια μοναδική τιμή και μία αφάνταστη ευλογία. Η φυσιογνωμία της άπλωσε φως. Η αγκαλιά της έγινε θρόνος. Τα χέρια της, χειρουβικά φτερά. Η καρδιά της, ιερό θυμιατήρι. Ήταν και είναι η μορφή με την προνομιακή θέση. Η αγία των αγίων.

Τούτες τις μέρες η Εκκλησία μας μας τοποθετεί στο τέρμα της γήινης τροχιάς της και μας δίνει το σήμα: Σταματήστε μπροστά στη μεγάλη μητέρα. Όχι επιπόλαια. Προσηλώστε το βλέμμα στη μορφή της με σεβασμό, με προσοχή, με απλότητα. Μελετήστε το βάθος. Εμπνευσθείτε από το παράδειγμα. Η Παναγία μητέρα δεν σκεπάζει μόνο με την αγάπη της. Ανοίγει και δρόμους με τα βήματά της.

Η Παναγία έχει στα χείλη τη σιωπή. Η μεγαλύτερη μορφή της ανθρωπότητας είπε τα πιο λίγα λόγια από όλους τους ανθρώπους. Εμείς κάνουμε θόρυβο. Φλυαρούμε. Μιλάμε πολύ. Η Παναγία μίλησε λίγο. Όχι γιατί δεν είχε τι να πει. Η καρδιά της ήταν γεμάτη από αισθήματα αγνά, άγια. Αλλά δεν ζήτησε ποτέ να προβάλει και να επιβάλει το άτομο της. Προτίμησε από τον κούφιο θόρυβο τη γεμάτη δύναμη σιωπή.      

Είναι το πρόσωπο που , μετά τον Κύριο, έχει την πρώτη θέση στην Καινή Διαθήκη. Και όμως γίνεται τόσος λίγος λόγος γι’ αυτήν. Και είναι τόσο λίγα και τόσο απέριττα τα λόγια της που καταγράφηκαν. Ξέρουμε μόνο τι απάντηση έδωσε στον άγγελο, όταν της έφερε το ουράνιο μήνυμα. Τη στιχομυθία της με τη Ελισάβετ. Τα λόγια, που είπε στον Υιό της, όταν τον ξαναβρήκε στο Ναό. Την παράκληση που του απηύθυνε στην χαρούμενη ατμόσφαιρα του γάμου της Κανά. Αν αυτούς τους λόγους τους πάρουμε και τους αναλύσουμε, δεν θα βρούμε καμία έπαρση, τίποτα τα εξεζητημένο, κανένα θόρυβο, καμία προσπάθεια για προβολή. Είναι λόγια σεμνά, που φανερώνουν περιεχόμενο καρδιάς και δύναμη καταπληκτικού  χαρακτήρα. Αυτή η σιωπή σε κάνει να στέκεσαι εκστατικός. Σου επιβάλλει τον σεβασμό.

Μαζί με την σιωπή, η Παναγία μητέρα του Κυρίου έχει την απλότητα στους τρόπους. Οι εικονογράφοι μας την τοποθέτησαν σε θρόνο. Της φόρεσαν βαρύτιμα ρούχα. Της κρέμασαν χρυσά κρόσσια. Τίποτα το μεμπτό. Θέλησαν να δείξουν με αυτό την εξαίρετη θέση της και το αστραφτερό μεγαλείο της.

Ας ξεπεράσουμε όμως τους συμβολισμούς και ας πλησιάσουμε την Θεοτόκο. Κόρη απλή της Ναζαρέτ, έμεινε απλή και όταν στα χέρια της κρατούσε τον Κύριο, διατηρήθηκε στην ίδια θαυμαστή απλότητα και μέχρι την στιγμή που εκοιμήθη. Η εμφάνιση της δεν είχε τίποτα το διαφορετικό από την εμφάνιση των γυναικών της εποχής της. Αν κάτι την έκανε να ξεχωρίζει ήταν η μεγάλη αρετή της.

Το ίδιο και στους τρόπους. Μπροστά στον ίδιο τον Υιό της δεν στάθηκε με απαιτήσεις. Πόνεσε ως μάνα. Μα υποκλίθηκε και τον σεβάστηκε ως μαθήτρια, ως η πιο απλή και ταπεινή μαθήτρια.

Η απλότητα είναι μια περιφρονημένη αρετή. Την θεωρήσαμε μικρή. Δεν της δώσαμε σημασία. Και όμως είναι μεγάλη. Φθάνουν σ’ αυτήν εκείνοι που ανεβαίνουν σε ύψη. ¨Όσοι πλησιάζουν περισσότερο τον Θεό, που είναι απλός και πηγή της απλότητας.

Έτσι έζησε η Παναγία. Κυκλοφόρησε ανάμεσα σε κακότροπους Ναζαρηνούς και ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους της Παλαιστίνης. Αντιμετώπισε τους θυμούς των Ναζαρηνών. Τα  πικρά λόγια. Μα αυτή σ’ όλα αυτά απάντησε με άγιο τρόπο. Ποτισμένη από το Πνεύμα του Θεού, αγιασμένη στην καρδιά, σκόρπισε την ευωδία της αγιότητας σε κάθε στιγμή. Αυτό ήταν που την ανέβασε. Γι’ αυτό τη διάλεξε ο Κύριος να την κάνει μητέρα του. Γι’ αυτή της τη χάρη την ονόμασε ο άγγελος Κεχαριτωμένη και την τίμησαν και την τιμούν οι αιώνες.

Η δημιουργία και η αγιότητα, στη γη μας γεννιώνται και στη γη ξεδιπλώνονται. Σ’ αυτή τη γη, που υπάρχουν ομαλοί δρόμοι, μα που υπάρχουν και εμπόδια και χαντάκια και μυτεροί βράχοι. Αν έχουμε τη δύναμη να αντιμετωπίζουμε την κάθε περίσταση με άγιο τρόπο , τότε μπορούμε να έχουμε τη συνείδηση ήρεμη, πως είμαστε οι αγωνιστές της αγιότητας.