«..Εάν το δένδρο αναγνωρίζεται από τον καρπό, και το καλό δένδρο παράγει επίσης καλό καρπό, η μητέρα της αυτοαγαθότητος, η γεννήτρια της αιώνιας καλλονής, πως δεν θα υπερείχε ασύγκριτα κατά την καλοκαγαθία από κάθε αγαθό εγκόσμιο και υπερκόσμιο;

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Η Μεγάλη μητέρα, η Παναγία μητέρα εκοιμήθη. Το πέρασμα της στη γη μας ήταν μια μοναδική τιμή και μία αφάνταστη ευλογία. Η φυσιογνωμία της άπλωσε φως. Η αγκαλιά της έγινε θρόνος. Τα χέρια της, χειρουβικά φτερά. Η καρδιά της, ιερό θυμιατήρι. Ήταν και είναι η μορφή με την προνομιακή θέση. Η αγία των αγίων.

Η ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Τις ημέρες αυτές της Κοιμήσεώς της, η Εκκλησία μας, μας τοποθετεί στο τέρμα της γήινης τροχιάς της Παναγίας μας και μας λέει: Προσηλώστε το βλέμμα σας στη μορφή της. Εμπνευστείτε από το μεγαλειώδες παράδειγμά της, από την ασύγκριτη αγιότητά της.

Η Παναγία μητέρα δεν μας σκεπάζει μόνο με την αγάπη της. Ανοίγει και δρόμους με τα βήματά της. Το ιερό πρόσωπό της ακτινοβολεί την ήρεμη αλλά και δυναμική αρετή της.

Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Τι είναι αυτό το μυστήριο το μέγα, που συντελείται γύρω από το πρόσωπό σου, ιερή Μητέρα και Παρθένε; «Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου». Όσο υπάρχουν άνθρωποι θα σε μακαρίζουν, γιατί μονάχα Συ είσαι άξια για μακαρισμό!

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ