Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ «ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΕΙ» ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ

-Γέροντα, μερικές φορές αισθάνομαι έντονα την αγάπη του Θεού και πονώ βλέποντας την δική μου αχαριστία.

- Εύχομαι να ανταποκριθείς στις πολλές ευεργεσίες του Θεού. « Το έλεος Σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου» , έλεγε ο Δαβίδ. Να το λες και εσύ, γιατί είναι αλήθεια ότι αυτό συμβαίνει και σ’ εσένα, αλλά και πάλι είναι αλήθεια ότι το αναγνωρίζεις και ευχαριστείς και δοξολογείς τον Θεό.

Όταν ο άνθρωπος αναγνωρίζει την αγάπη του Θεού, τότε και ο Θεός τον … «βομβαρδίζει» με την αγάπη Του. Ίσως παραξενευτείτε με την λέξη « βομβαρδίζει», αλλά, για να διαλυθεί το πουρί ή ο γρανίτης που είναι γύρω από την καρδιά μας, χρειάζονται βόμβες θεϊκές που να έχουν ως ύλη εκρηκτική την αγάπη του Θεού. ‘Όταν πια διαλυθεί ο σκληρός αυτός φλοιός, τότε η καρδιά γίνεται ευαίσθητη και ο άνθρωπος συγκινείται ακόμη και από τις πιο μικρές ευεργεσίες του Θεού. Αισθάνεται καταχρεωμένος στον Θεό και είναι κατασυγκινημένος, διότι, ενώ σκέφτεται πώς να ξεχρεωθεί, ο Θεός του δίνει όλο και περισσότερες ευλογίες, μέχρι που λειώνει η ψυχή η φιλότιμη από την αγάπη Του.

- Γέροντα, γιατί μας αγαπάει τόσο πολύ ο Θεός;   `

- Γιατί μας έχει παιδιά Του, περισσότερα δεν μπορώ να σας πω!

-Γέροντα, εάν κανείς, παρόλο που αγωνίζεται, έχει συνεχώς τις ίδιες πτώσεις, δεν δυσαρεστεί τον Θεό, δεν Τον απογοητεύει;  

- Μήπως ο Θεός περιμένει προκοπή από μας; Όχι. Είμαστε όμως παιδιά Του και μας αγαπάει όλους το ίδιο. Είδα μια φορά κάποιον πατέρα, που είχε και ένα χαζούλικο παιδάκι που έτρεχαν οι μύξες του και τις σκούπιζε με τα μανίκια του, αλλά το έσφιγγε και αυτό στην αγκαλιά του και το φιλούσε και το χάιδευε όπως και τα άλλα. Έτσι και ο Θεός σαν καλός Πατέρας δεν αγαπάει μόνον τα χαριτωμένα παιδιά Του, αλλά και τα πνευματικά αδύνατα, για τα οποία μάλιστα πονάει και ενδιαφέρεται περισσότερο.

Κανείς δεν μπορεί να συλλάβει πόσο αγαπάει ο Θεός τον άνθρωπο! Η αγάπη Του δεν συγκρίνεται με τίποτε! Δεν έχει όρια! Είναι τόσο μεγάλη που, κάτι ελάχιστο αν αισθανθεί ο άνθρωπος από την αγάπη αυτήν, η πήλινη καρδιά του δεν μπορεί να την αντέξει, διαλύεται γιατί είναι πηλός.

Ο Θεός πολλές φορές επιτρέπει να πέσει άφθονη η αγάπη Του στα πλάσματά Του και τότε η ψυχή μας θερμαίνεται και βλέπουμε ότι είναι τόσο γλυκειά η θεία αγάπη, τόσο μεγάλη, που δεν την αντέχουμε και φθάνουμε στο σημείο να πούμε: « Θεέ μου, φθάνει! Ελάττωσε λίγο την αγάπη Σου, γιατί δεν την αντέχω». Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός θέλει να μας δείξει ότι από μέρους Του υπάρχει όλη η διάθεση να μας δώσει άφθονη την αγάπη Του, αλλά δεν το κάνει, γιατί η μπαταρία μας είναι μικρή. Χρειάζεται να την μεγαλώσουμε, ώστε να χωράει περισσότερη θεία αγάπη, γιατί το θείο ρεύμα της αγάπης του Θεού έρχεται σ’ εμάς ανάλογα με την χωρητικότητά μας.  

- Γέροντα πως θα αυξηθεί αυτή η χωρητικότητα;  

- Όσο θα καθαρίζεται η καρδιά μας, τόσο θα αυξάνεται η χωρητικότητά της και τόσο θα δεχώμαστε την θεϊκή αγάπη, η οποία είναι απεριόριστη και αχώρητη και ανεξάντλητη.               

                                                                         Από το βιβλίο « Πάθη και Αρετές»

     του Άγιου Παϊσίου του Αγιορείτου