- Γέροντα, γιατί οι άνθρωποι καταφεύγουν για κάποιο πρόβλημά τους συχνά σε πλανεμένους;

- Γιατί ο διάβολος έχει φθηνά χαρίσματα και τα παίρνουν εύκολα. Αυτά τους λένε να κάνουν , δεν είναι δύσκολα και τους αναπαύουν στα πάθη τους. Αντί να μετανοήσουν για τις αμαρτίες που κάνουν ως άνθρωποι και να πάνε σε έναν πνευματικό να εξομολογηθούν , βρίσκουν κάτι πλανεμένους, δηλαδή τον διάβολο, και ζητούν από εκείνον να τους λύση το πρόβλημά τους. Ύστερα βασανίζονται και δεν καταλαβαίνουν ότι τους έχει δέσει ο διάβολος και τους κάνει κουμάντο.

- Και πως τους πιστεύουν, Γέροντα;

ΤΑ ΦΤΗΝΑ ΧΑΡΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΛΑΝΕΜΕΝΩΝ

- Τι είναι αυτό πού ακούγεται;

- Αεροπλάνο, Γέροντα!

- Κλείσε το παράθυρο, μην μπει μέσα! Έτσι πού είναι παλάβωσε o κόσμος, και αυτό σιγά-σιγά μπο­ρεί να γίνει! ... (σ.σ. : έγινε! με θύμα ένα κοριτσάκι, όταν πολεμικό αεροπλάνο καρφώθηκε στο σπίτι του!) Έχουν διαλυθεί όλα, οικογένεια, παιδεία, υπηρεσίες ... Α, δεν τους καίγεται καρφί! Τίποτε δεν έχουν μέσα τους ...

- Γέροντα, ποιος φταίει πού φθάσαμε σ' αυτήν την κα­τάσταση;

Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ

Μια φορά είχε έρθει στο καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί έπεφτε σε σαρκική αμαρτία και δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό το πάθος. Είχε πάει σε δύο πνευματικούς που προσπάθησαν με αυστηρό τρόπο να το βοηθήσουν να καταλάβει ότι είναι βαρύ αυτό που κάνει. Το παιδί απελπίστηκε. «Αφού ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι αμαρτία, είπε, και δεν μπορώ να σταματήσω να το κάνω και να διορθωθώ, θα κόψω κάθε σχέση μου με τον Θεό». Όταν άκουσα το πρόβλημά του, το πόνεσα το καημένο και του είπα: «Κοίταξε, ευλογημένο, ποτέ να μην ξεκινάς τον αγώνα σου απ’αυτά που δεν μπορείς να κάνεις, αλλά από αυτά που μπορείς να κάνεις.Για να δούμε τι μπορείς να κάνεις και να αρχίσεις από αυτά. Μπορείς να εκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;».

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΚΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ

- Γέροντα, ταλαιπωρούμαι από τα πάθη μου.

- Καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν μέσα σου πάθη;

- Μερικές φορές το καταλαβαίνω.

- Αυτό είναι καλό όταν ο άνθρωπος αναγνωρίζει ότι έχει πάθη, ταπεινώνεται, οπότε έρχεται η Χάρις του Θεού.

- Στενοχωριέμαι όμως που συνέχεια σφάλλω.

ΤΑΛΑΙΠΟΥΡΟΥΜΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΟΥ