Ο Ιησούς Χριστός λέει: «Παντί τω αιτούντί σοι δίδου». Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ευεργετούμε και να ελεούμε όλους, χωρίς να διακρίνουμε τους ανθρώπους από την κατάστασή τους, το κοινωνικό παρελθόν τους ή τη θρησκεία τους. Πρέπει να δίνουμε την ελεημοσύνη μας στον καθένα που την έχει πραγματικά ανάγκη. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει πως πρέπει να είμαστε σπλαχνικοί προς τους φτωχούς και εκείνους που είναι δυστυχισμένοι από οποιαδήποτε αιτία.

"ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΛΕΗΜΟΝΕΣ..."

«Ενέβλεψεν Ιησούς τω Πέτρω» «και εξελθών έξω ο Πέτρος έκλαυσε πικρώς» (Λουκ. κβ´  61-62, Ματθ. κϛ´ 75). Και σήμερα, όταν μας κοιτάζει κατά πρόσωπο ο Ιησούς, κλαίμε πικρά για τις αμαρτίες μας. Ναι, τα δάκρυα που χύνουμε κατά την προσευχή, σημαίνουν πως ο Κύριος μας κοίταξε κατά πρόσωπο με το βλέμμα Του, που ζωοποιεί τα πάντα και «ετάζει καρδίας και νεφρούς». Αχ! Πώς εμπλέκεται μερικές φορές η ψυχή μας σε διάφορες αμαρτίες, όπως ακριβώς μπερδεύεται ένα πουλάκι στα δίχτυα μιας παγίδας! Μερικές φορές δεν βλέπεις τρόπο διεξόδου από τις αμαρτίες σου· κι αυτές σε βασανίζουνε. Είναι μερικές φορές φοβερή η κατάθλιψη και η βαρυθυμία που βαραίνει την καρδιά εξ αιτίας τους· «θα εμβλέψει» ωστόσο ο Ιησούς σε μας και άφθονα σα ρυάκι θα χυθούνε τα δάκρυά μας και μαζί μ’ αυτά όλα τα συμπλέγματα του κακού θα ξεπλυθούν ολότελα απ’ την ψυχή μας. Και κλαίς και χαίρεσαι που ξαφνικά κι απροσδόκητα σου εστάλη μια τέτοια χάρη κι έλεος· και τότε, πόσο εύκολα και πόση αναπηδάει μέσα στην καρδιά σου θέρμη και ζεστασιά! Τόση, που θ’ αποπέταγες ακράτητος στον ίδιο τον Κύριο και Θεό! Ευχαριστώ μ’ όλη μου την καρδιά τον Κύριο, «τον» δωρεάν «ευϊλατεύοντα πάσας τας ανομίας μου»! (πρβλ. Ψαλμ. ρβ´ 3).

ΒΑΘΕΙΑ ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΙΒΗ

Από τότε που ο πρώτος άνθρωπος αμάρτησε, οι άνθρωποι σκοτίστηκαν τόσο πολύ στο ίδιο το κέντρο της ύπαρξής τους (την καρδιά), που πολύ συχνά δεν έχουνε συνείδηση ή συναίσθηση της πανταχού παρουσίας του Θεού· κι έτσι, έχουνε την εντύπωση πως τέσσερεις τοίχοι με μια οροφή από πάνω, τους κρύβουνε από Εκείνον, που όλα τα γεμίζει με την παρουσία Του και που βλέπει ακόμη και όποιον κρύβεται σε κάποιο τόπο μυστικό. "Ει κρυβήσεταί τις εν κρυφαίοις, και εγώ ουκ όψομαι αυτόν; Μη ουχί τον ουρανόν και την γην εγώ πληρώ; λέγει Κύριος" (Ιερεμ. 23,24). "Γυμνός ειμι, και εκρύβην" (Γεν. 3, 10), είπε ο Αδάμ κρυπτόμενος από τον Θεό. Ωστόσο, όχι, αυτό σε τίποτα δεν τον ωφέλησε· ο Θεός τον έβλεπε.

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Η υπερηφάνεια συνηθέστατα κάνει την εμφάνισή της στον άνθρωπο με τον εξής τρόπο: Ο άνθρωπος που δέχτηκε τη μόλυνσή της, εξισώνει με τον εαυτό του τους πάντες ή τουλάχιστον πολλούς ανωτέρους ή μεγαλύτερούς του στην ηλικία, την εξουσία ή τις ικανότητες, και δεν ανέχεται να βρίσκεται χαμηλότερά τους. Αν ο υπερήφανος άνθρωπος είναι υφιστάμενος, δεν σέβεται - όπως και πρέπει – τον προϊστάμενό του, δεν θέλει να του υποκλίνεται με σεβασμό, δεν σέβεται τις εντολές του και τις εκτελεί απρόθυμα, από φόβο· εξισώνει τον εαυτό του με όλους τους μορφωμένους ανθρώπους και δεν παραχωρεί την υπεροχή πάνω από τον εαυτό του σε κανένα ή, αν το κάνει αυτό, το κάνει για πολύ λίγους ανθρώπους. Αν είναι είτε μορφωμένος είτε αμόρφωτος, είτε γιός είτε κόρη, δεν αποδίδει τον προσήκοντα σεβασμό στους γονείς και τους ευεργέτες του, ιδιαίτερα τους απλοϊκούς και τους απαίδευτους, θεωρώντας τους ίσους με τον εαυτό του, ακόμα και υποδεέστερους.

ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ