ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: ΦΙΛΟΣ Ή ΕΧΘΡΟΣ

 ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ;
        Η τηλεόραση, είναι αναμφίβολα, ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ανθρώπου του 20ου αιώνα. Είναι ακόμα μια κατάκτηση της σύγχρονης τεχνολογίας, δια μέσου της οποίας μπορούν να μεταδίδονται οπτικά και ακουστικά, μηνύματα, ειδήσεις, ιδέες ...

Μπορεί να ενημερώνει για ότι συμβαίνει πάνω στη γη, κάθε στιγμή, να μορφώνει, να ψυχαγωγεί. Σήμερα, είναι απαραίτητο συμπλήρωμα σε κάθε οικογένεια. Η τηλεόραση, κρύβει μέσα της τρομερή δύναμη, γιατί στηρίζεται στην επικαιρότητα, στην μαγεία της έγχρωμης εικόνας, στην δυνατότητα μετάδοσης αυθεντικών εικόνων από κάθε σημείο της γης και μέρους του διαστήματος. Η τηλεόραση, ανάλογα με τα προγράμματά της, ανάλογα με το τί μας προσφέρει, μπορεί τα αποτελέσματά της, να είναι ευεργετικά ή αντίθετα καταστροφικά.

Τα θετικά στοιχεία και πλεονεκτήματα της τηλεόρασης, είναι πολλά. Η πληροφόρηση, η ενημέρωση, η επιμόρφωση, ο προβληματισμός, η ψυχαγωγία, γίνονται μέσα στο σπίτι, στην ώρα της ξεκούρασης και του ελεύθερού μας χρόνου. Υπάρχει πληθώρα καναλιών, πληθώρα προγραμμάτων ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός. Μουσικά, αθλητικά, θεατρικά, χορευτικά, ιστορικά, ντοκιμαντέρ, απευθείας ζωντανές μεταδόσεις, αξιόλογες ταινίες και τόσα άλλα. Η τηλεόραση φέρνει πιο κοντά τους λαούς, μεταβάλλει τον πλανήτη μας σε μια γειτονιά. Εξισώνει τους ανθρώπους, καθιστά γνωστά τα προβλήματα των φτωχών λαών, ευαισθητοποιεί τους πλούσιους, διευκολύνει τις διαπροσωπικές σχέσεις και συναλλαγές. Συνοπτικά, μπορούμε να πούμε, ότι η τηλεόραση, προσφέρει συγχρόνως πρόγραμμα μορφωτικό, ψυχαγωγικό, καλλιτεχνικό, παιδαγωγικό και πολιτιστικό.

Μπορούμε γενικά να πούμε, ότι με την σ ω σ τ ή και λ ο γ ι κ ή χρήση της τηλεόρασης, μπορούμε να αποκομίζουμε αρκετά θετικά και χρήσιμα στοιχεία για τη ζωή μας. Μέσα από τον όμορφο και μαγευτικό της κόσμο, ανοίγουμε ένα παράθυρο στον κόσμο, γινόμαστε περισσότερο κοινωνικοί, μπορούμε να εκφράζουμε απόψεις και ιδέες, συμβάλλει στην συναδέλφωση, την αλληλεγγύη μεταξύ των νέων.

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΟΓΙΣΤΗ,

ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΡΟ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Δυστυχώς, προς μεγάλη μας λύπη διαπιστώνουμε ότι η τηλεόραση σήμερα, μας παίρνει πολύ περισσότερα με το ένα χέρι, από όσα μας δίνει με το άλλο.

Κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι συμφωνούν ότι η τηλεόραση ναρκώνει και σιγά - σιγά αλλοτριώνει τον άνθρωπο, και τον μεταβάλλει σε όμηρο της εικόνας της, σε παθητικό δέκτη και άβουλο όργανο.

ΠΟΙΑ ΣΥΓΚΕΓΚΡΙΜΜΕΝΑ,

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ;

1. Είναι, πρώτα απ' όλα η σπατάλη χρήσιμου και πολύτιμου χρόνου. Η τηλεόραση κατάντησε ένα ναρκωτικό, για μικρούς και μεγάλους. Ώρες ατέλειωτες, χάνονται καθημερινά μπροστά στο ηλεκτρονικό κουτί της τηλεόρασης. Χρόνος πολύτιμος ξοδεύεται στα χαμένα, ενώ θα μπορούσε αυτός ο χρόνος να αξιοποιηθεί καλύτερα με μελέτη, επίσκεψη σε άρρωστο, δραστηριοποίηση, κατασκευή, διάλογο με τους δικούς μας. Καθημερινά χάνονται 3-6 ώρες στο ρόλο του παθητικού θεατή. Μπορούμε να υπολογίσουμε τώρα, πόσα χρόνια από τη ζωή μας ξοδεύουμε; Πότε θα ξαναβρούμε όλα αυτά τα χαμένα χρόνια, τις χαμένες ευκαιρίες, όταν καθόμαστε με τις ώρες, μπροστά στο ηλεκτρονικό μέλος της οικογένειάς μας; Πότε οι γονείς θα βρουν λίγο χρόνο, λίγα έστω λεπτά, να ανταλλάξουν δυο κουβέντες με τα παιδιά τους, που κάθονται κι αυτά αμίλητα, βουβά, έρημα;

Πότε θα σπάσει αυτός ο πάγος, αυτή η σιωπή που βασιλεύει μέσα στην οικογένεια; Επιτέλους, ποιός παιδαγωγεί τα παιδιά μας, εμείς, ή όλοι οι ξένοι πειρατές, οι δάσκαλοι της βίας και του εγκλήματος, οι διεφθαρμένοι και ανισόρροποι που σπέρνουν τα ζιζάνια του αρρωστημένου τους κόσμου, μέσα στο δικό μας σπίτι, μπροστά στα έκπληκτα μάτια αθώων υπάρξεων;

2. Η τηλεόραση, δεν κάνει διάλογο με τους τηλεθεατές, έχει τον μονόλογο. Μας βομβαρδίζει πάνω σε 24ωρη βάση χωρίς να υπάρχει αντίλογος. Ο θεατής γίνεται ένας παθητικός και αργότερα παθολογικός δέκτης των μηνυμάτων. Σ' αυτή την υπερένταση, δέχεται την ανελέητη μαστίγωση της ηλεκτρονικής εικόνας, της αυξομείωσης του φωτός που εκπέμπει, της ηχορύπανσης που πλήττει την ακοή, τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Με την πλύση εγκεφάλου που επέρχεται, ο φανατικό ς λάτρη ς της τηλεόρασης, καταντά άβουλος, αδρανής, αδιάφορος, τεμπέλης, μαλθακός, ένα φυτό.

3. Είναι κοινά αποδεκτό, ότι η τηλεόραση επιβάλλει ένα δικό της τρόπο ζωής. Ο λαός και οι μάζες, γίνονται έρμαια κάποιων ιδεών, ιδεολογιών, φιλοσοφιών, σκοπιμοτήτων, επιδιώξεων. Πολύ πιο πίσω από τη φωτεινή οθόνη, υπάρχει καμουφλαρισμένο ένα σκοτεινό σύστημα, κρύβεται με επιμέλεια μια εμπορική εταιρεία, ή χάνεται ένας πονηρός εγκέφαλος που κατευθύνει όπως θέλει την κοινωνία μας. Η προπαγάνδα, η αλλοίωση, η διαστρέβλωση της αλήθειας, η παραποίηση της πραγματικότητας η σκόπιμη απόκρυψη των γεγονότων, η μονόπλευρη παρουσίαση ενός θέματος, είναι για την τηλεόραση τρόπος ύπαρξης.

Έτσι βλέπουμε να υποσκάπτονται σιγά - σιγά τα ήθη και οι ηθικές αξίες, και τη θέση τους να παίρνουν η κτηνώδης βία, η εγκληματικότητα, η ανηθικότητα, η κερδοσκοπία, ο καταναλωτισμός και ο αμοραλισμός. Τα περισσότερα προγράμματα των τηλεοπτικών καναλιών, κινούνται σ' αυτό το χώρο: βία, έγκλημα, ανηθικότητα, καταχρήσεις. Αυτά «πουλούν» σήμερα στις αχόρταγες και αδηφάγες μάζες. Η εικόνα της πλειοψηφίας των σημερινών νέων μας, είναι απογοητευτική. Η τηλεόραση δημιουργεί στους νέους ένα κόσμο φανταστικό παρά πραγματικό. Το φαινόμενο των ναρκωμένων, των αδιάφορων, των αποκοιμισμένων νέων χωρίς καμιά επιθυμία ή διάθεση, χωρίς όρεξη για συμμετοχή σε εκπαιδευτικά προγράμματα, 
είναι πολύ συνηθισμένο. Με περιορισμένο λεξιλόγιο, χωρίς φαντασία, χωρίς διαύγεια σκέψης, βρίσκονται σ' ένα κόσμο δικό τους, εξωπραγματικό.

Οι νέοι σήμερα, επηρεασμένοι από τα μηνύματα της τηλεόρασης, οδηγούνται συχνά σε αντικοινωνική συμπεριφορά, σε κλοπές, φόνους, διαρρήξεις, στα ναρκωτικά, με τραγικές συνέπειες για την μετέπειτα ζωή τους. Δεν είναι εξ' άλλου συμπτωματικό ότι οι περισσότεροι νέοι, δεν έχουν καλές σχέσεις με τα βιβλία, δεν αγαπούν τη συντροφιά ενός καλού βιβλίου, αποφεύγουν να διαβάζουν. Γι' αυτό και έχουν φτωχύνει την γλώσσα, μιλούν συνθηματικά, λείπει η προσωπική επαφή και η επικοινωνία. Οι άνθρωποι γενικά, παύουν να συζητούν, απλά παρακολουθούν, χάνουν την αίσθηση του χρόνου όπως τον ζει κανείς ωφέλιμα και δημιουργικά.

Με αυτό τον τρόπο, η γλώσσα, το μεγαλύτερο όπλο ενός λαού για την επιβίωσή του, υποβαθμίζεται, και χάνεται το θεμελιακό αυτό στοιχείο της ταυτότητάς του.

4. Τα αρνητικά αυτά στοιχεία της τηλεόρασης, μεγαλώνουν ιδιαίτερα, όταν πρόκειται για την άπλαστη νηπιακή και παιδική ηλικία. Τα παιδιά δέχονται το μεγαλύτερο μέρος αυτής της υποκουλτούρας και διαμορφώνουν σταδιακά συνήθειες και τρόπο ζωής. Αυτό το εγκληματικό ξεφόρτωμα των παιδιών μας, επί ώρες, παρέα με την ηλεκτρονική «νταντά», δημιουργεί τα παθητικά, τα κάποτε προβληματικά, τα μαλθακά παιδιά που ζουν στην σφαίρα της φαντασίας. Είναι οι εκκολαπτόμενοι αυριανοί άνθρωποι, χωρίς πρωτοβουλία, όρεξη και διάθεση για εργασία. Πρέπει να τονίσουμε, ότι οι παιδικές εκπομπές, οι ταινίες, τα κινούμενα σχέδια, κρύβουν τις περισσότερες φορές πονηρά μηνύματα, διδάσκουν τα παιδιά την πονηρία, την κακότητα και την παρανομία. Τα αποτελέσματα, τα βλέπουμε καθημερινά, τους πικρούς καρπούς αυτής της κατάστασης τους γευόμαστε συνεχώς, όταν βλέπουμε να παρελαύνουν από τις οθόνες νέοι άνθρωποι, νέα παιδιά, με τις χειροπέδες στα χέρια, με τη συνοδεία των αστυνομικών οργάνων, να διαπομπεύονται και να χλευάζονται δημόσια και να γίνονται τρόφιμοι των φυλακών ...

5. Ένας Άγιος της Εκκλησίας, ο μεγάλος εθναπόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός, που έζησε τον 180 αιώνα, είχε προφητεύσει ότι οι άνθρωποι θα κατασκεύαζαν ένα κουτί που θα τρελάνει τον κόσμο. Άραγε έφτασε ο χρόνος που εκπληρώνεται αυτή η προφητεία;

6. Μπορούμε βέβαια να κάνουμε τις διαπιστώσεις μας, σε άλλα να συμφωνούμε και σε άλλα όχι. Το θέμα είναι, σαν νέοι, σαν Χ ρ ι σ τ ι α ν ο ί νέοι αν θα αφεθούμε στα χέρια των εμπόρων της αξιοπρέπειας μας; Θα παραδοθούμε αμαχητί στην τυραννία της τηλεθέασης, θα σηκώσουμε τα χέρια στη δικτατορία των ηλεκτρονικών μέσων παραπληροφόρησης;

Έχουμε τη θέληση, τη δύναμη, την επιμονή, να ελέγχουμε το θέαμα στο σπίτι; Μπορούμε να κλείνουμε την τηλεόραση; Έχουμε αυτή τη δύναμη; Μπορούμε να επιλέγουμε, να απορρίπτουμε προγράμματα χαμηλού επιπέδου, που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας που προσβάλλουν την οικογενειακή μας αξιοπρέπεια; Πόσο δύσκολο πράγμα είναι το πάτημα ενός κουμπιού, που θέτει τέρμα στα ηλεκτρονικά αυτά φροντιστήρια της διαφθοράς;

Πότε θα πάψουμε να είμαστε σκλάβοι της τηλεόρασης;

7. Σκέφτομαι, ότι μια μέρα, θα παρουσιασθούμε όλοι μας μπροστά στο Θεό. Θα παρουσιασθούν επίσης και οι μοναχοί. Εκείνοι θα έχουν να πουν στον Κριτή, ότι τα βράδια αγρυπνούσαν μπροστά στις εικόνες προσευχόμενοι ...

Κι εμείς; Τί άραγε θα έχουμε να πούμε στο Θεό;

• Η τηλεόραση δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα, τη λεγόμενη «εικονική πραγματικότητα». Σ' αυτήν κυριαρχεί το αντίγραφο, έναντι του πρωτοτύπου το φανταστικό, αντί της αλήθειας. Σ' αυτή την κατάσταση ο άνθρωπος χάνει την αίσθηση του χρόνου, χάνεται η κοινωνική μνήμη και ο κοινωνικός χρόνος. Ο άνθρωπος έτσι, μεταβάλλεται από ανεξάρτητη προσωπικότητα, σε μια μάζα αστικών 
σκουπιδιών.

• Η τηλεόραση, κατά τις έρευνες ειδικών επιστημόνων, δεν βοηθά στην πνευματική ωρίμανση του παιδιού, και δεν διευκολύνει την καλλιέργεια και την ανάπτυξή της λεκτικής του σκέψης. Αυτό σημαίνει ότι κρατά τον άνθρωπο σε μια σχέση εξάρτησης, δεν τον αφήνει να είναι ελεύθερη προσωπικότητα. Το τελευταίο, επιτυγχάνεται, με την ανάγνωση βιβλίων. Το ότι υπάρχει σήμερα μείωση της κριτικής σκέψης, και πολύ φτωχό λεξιλόγιο στα παιδιά, αυτό είναι η συνέπεια από την συχνή παρακολούθηση των τηλεοπτικών προγραμμάτων.

Η τηλεόραση, απλώς πληροφορεί ή ενημερώνει τους θεατές της. Δεν μπαίνει μέσα στην ουσία των πραγμάτων, δεν ερευνά τους εσωτερικούς λόγους μας είδησης, δεν εξετάζει το βαθύτερο νόημα μιας ύπαρξης. Μπορεί π.χ. να μας ενημερώνει για ένα φόνο, για κάποιο στυγνό δολοφόνο, για ένα αποτρόπαιο έγκλημα, που προκαλεί την κοινωνία, αλλά πολύ λίγο προχωρεί μέσα στην οντολογία του εγκληματία, που δεν παύει, μέσα στη πτώση του να είναι «κατ' εικόνα και ομοίωση Θεού». Η τηλεόραση «Ξεγυμνώνει» κάθε βράδυ τους ανθρώπους και τους διαπομπεύει μπροστά στα αχόρταγα βλέμματα του κοινού, μπροστά σε τόσα ξένα μάτια, σαν πρωταγωνιστές ενός «ρεπορτάζ». Είναι ντροπή, να βλέπεις τα μικρόφωνα των δημοσιογράφων, να «ελίσσονται» μέσα από ανθρώπινα κορμιά, για να υποκλέψουν τους λυγμούς εκείνων που ζουν τα προσωπικά τους δράματα. Είναι ντροπή, να πουλούν ψεύτικη έγνοια, για να υποκλέψουν εκμυστηρεύσεις που αργότερα θα κοινοποιήσουν στους χιλιάδες τηλεθεατές τους.

• Η τηλεόραση, δεν δημιουργεί επικοινωνία, απλά ενημερώνει τον άνθρωπο, καλλιεργώντας έτσι μια «ηλεκτρονική μοναξιά». Όσο περνάει ο καιρός, η τηλεόραση γίνεται ο «ηλεκτρονικός συγγενής μας», που περνάμε μαζί του, άσκοπα τις ώρες μας. Αυτός ο ηλεκτρονικός συγγενής, μας υπόσχεται ψυχαγωγία, διασκέδαση και ενημέρωση. Όταν κλείνεται και περιορίζεται κανείς σε μια τέτοια «ηλεκτρονική συγγένεια», ή «ηλεκτρονική μοναξιά», χάνει τις ζεστές ανθρώπινες 
και προσωπικές σχέσεις, γίνεται ηλεκτρονικός, ατομικιστικός τύπος. Ο άνθρωπος τότε, ζει μόνος του. Η αληθινή ανθρώπινη ζεστασιά, αντικαταστάθηκε από το καυτό φως των προβολέων, το οικείο πρόσωπο του φίλου, του αδελφού, της μάνας, από την απρόσωπη κάμερα, τα ειλικρινή αισθήματα μακροχρόνιων σχέσεων, από την επαγγελματική συμπάθεια του παρουσιαστή.

• Η τηλεόραση είναι στην ουσία, ένα εμπορικό εργαλείο, με ένα μόνο στόχο, «να πουλήσει». Οι αξίες της, είναι αξίες της αγοράς. Ο τηλεθεατής, δεν πρόκειται να μάθει τίποτε χρήσιμο για τον εαυτό του. Τα παιδιά που τη χρησιμοποιούν, που κάθονται μπροστά της, με τις ώρες, διατρέχουν τον κίνδυνο, να βγουν από την παιδική ηλικία με σοβαρές διαταραχές .

• Έχει λεχθεί, ότι η τηλεόραση είναι «ένα παράθυρο στον κόσμο». Ένα παράθυρο, όμως στην πραγματικότητα «κλειστό», αφού δημιουργεί ψευδαισθήσεις, και τις παρουσιάζει σαν αληθινές.

Το μόνο που κάνει, είναι μια ενημέρωση, μια περιγραφή, πολλές φορές παραποιημένη, κακοποιημένη, ενταγμένη μέσα σε πολιτικές ή οικονομικές σκοπιμότητες. Μιλούμε για πληροφόρηση, ή σκόπιμη παραπληροφόρηση; Αν μπορούσαμε να γνωρίζουμε, ποιές σκοπιμότητες και ποιά συμφέροντα κρύβονται, πίσω από τη μαγεία του γυαλιού της τηλεόρασης;

Η τηλεόραση, περιορίζει ή καταστρέφει τα βασικά στοιχεία της προσωπικότητας του ανθρώπου, όπως είναι η ελευθερία, η αγάπη, η ιδιαιτερότητα κάθε ανθρώπου. Αλλοιώνει τη προσωπική αυτογνωσία, περιορίζει τη δημιουργική έκσταση του ανθρώπινου προσώπου. Ο άνθρωπος μετατρέπεται σε μια τηλεοπτική μάζα κι ένα τηλεοπτικό καταναλωτικό αντικείμενο, που καταβροχθίζει όλα όσα του προσφέρονται, χωρίς να ικανοποιείται η ανάγκη που τον διακατέχει. Η τηλεόραση κατασκευάζει τον νέο τύπο ανθρώπου τον τ η λ ε ά ν θ ρ ω π ο, τον άνθρωπο χωρίς αξίες, χωρίς ιδανικά, χωρίς αισθήματα. Ας μη παραξενευόμαστε, κι ας μην απορούμε για τη συμπεριφορά σήμερα πολλών νέων παιδιών μας, για την έλλειψη επικοινωνίας μαζί τους. Απλούστατα, είναι η γενιά που δημιούργησε η τηλεόραση, δηλ. το ψυχρό τηλεοπτικό κουτί που ξέρει μονάχα να βομβαρδίζει το άφωνο θεατή, και να υποβάλλει σε πλύση εγκεφάλου τον παθητικό ακροατή της.

Τώρα, ας μη σχολιάζουμε τον τρόπο σκέψης, το φτωχό λεξιλόγιο, τη συμπεριφορά κάποιων νέων. Η ευγένεια, η προθυμία, το φιλότιμο, η υπευθυνότητα, κάποιος έστω σεβασμός στις ηθικές αξίες, είναι πολύ σπάνια και δυσεύρετα ανάμεσα στη νεολαία μας. Ας μη σκάψουμε βαθύτερα, ας μην δώσουμε στοιχεία για τη νυκτερινή ιδιαίτερα ζωή αγοριών και κοριτσιών, γιατί σίγουρα θα προκαλέσουμε μελαγχολία, σε σας τους μεγαλύτερους ...

Ένα είναι το βέβαιο: Η τηλεόραση, όταν δεν ελέγχεται, φέρνει την αμαρτία μεσ' τα σπίτια μας, διαλύει σιγά-σιγά τη συνοχή της οικογένειάς μας, κατασκευάζει τους τηλενέους, τη γενιά των ληστών, των εγκληματιών, των βιαστών, των τρομοκρατών, των ανισόρροπων, των επικίνδυνων... Η τηλεόραση κατάντησε το ναρκωτικό για μικρούς και μεγάλους. Όλοι μας, χρειαζόμαστε απεξάρτηση, όλοι μας χρειαζόμαστε αποτοξίνωση και θεραπεία ...