Η ΚΡΥΦΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ

Ήταν κάποιος Ευλόγιος, ιερέας και ασκητής, που είχε χρηματίσει και μαθητής του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, όταν ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Αυτός λοιπόν ο ασκητής νήστευε αυστηρά. Έτρωγε κάθε δύο μέρες, κάποτε και μια φορά την εβδομάδα, μόνο ψωμί και αλάτι και γι΄αυτό δοξαζόταν από τους ανθρώπους.

Αποφάσισε κάποτε ο Ευλόγιος να επισκεφθεί με τους μαθητές του τον Αββά Ιωσήφ της Πανεφώ. Επιθυμούσε να δει τη βαριά άσκηση που έκαναν εκεί οι πατέρες για να ωφεληθεί.

Ξεκίνησαν λοιπόν και, όταν έφτασαν εκεί, τους υποδέχτηκε ο Αββάς Ιωσήφ με τη συνοδεία του και τους πρόσφεραν με χαρά ό,τι είχαν για να τους περιποιηθούν.

Οι μαθητές του Ευλόγιου είπαν: «Ο πρεσβύτερός μας δεν τρώει τίποτε, παρά μόνο ψωμί και αλάτι».

Ο Αββάς Ιωσήφ έτρωγε δίχως να λέει τίποτα. Αφού έμεινε εκεί ο Ευλόγιος με τους πατέρες τρεις μέρες και δεν τους είδαν ούτε να ψάλλουνε, ούτε να αγρυπνούν, ούτε να νηστεύουν υπέρμετρα- η πνευματική τους εργασία γινόταν κρυφά- έφυγαν σχεδόν σκανδαλισμένοι, χωρίς να ωφεληθούν ψυχικά.

Κατά θεία οικονομίας όμως, στο δρόμο τους βρήκε ένα σκοτεινό σύννεφο και έχασαν τον δρόμο τους. Έτσι αναγκάστηκαν να ξαναγυρίσουν πίσω, στο κελί του Αββά Ιωσήφ. Εκεί, πριν να χτυπήσουν τη θύρα, άκουσαν τους μοναχούς να ψάλλουν. Παραξενεμένοι έμειναν αρκετή ώρα έξω και ύστερα χτύπησαν για να τους ανοίξουν.

Ο Αββάς τους δέχτηκε πάλι με χαρά. Και καθώς ήταν πολλή η ζέστη, οι μαθητές του Ευλόγιου πήραν το λαγήνι με το νερό και έδωσαν στον Γέροντα τους να πιει, γιατί διψούσε. Όμως το νερό ήταν ανακατεμένο με νερό από τη θάλασσα και από το ποτάμι και δεν μπορούσε να το πιει. Τότε άρχισε να καταλαβαίνει ο Ευλόγιος πως ο Αββάς Ιωσήφ με τους πατέρες κάτι του έκρυβαν, γι΄ αυτό ζήτησαν να μάθει τα αίτια όλων αυτών.

- Τι σημαίνει αυτό Αββά; Τρεις μέρες που ήμασταν εδώ, δεν ψάλλατε καθόλου και το κάνατε μόλις φύγαμε εμείς;  Ύστερα το λαγήνι με το νερό το βρήκα αλμυρό, γιατί;

Και ο Γέροντας Ιωσήφ του απάντησε:

- Ο διακονητής αδελφός είναι σαλός και από λάθος το ανακάτωσε με το θαλασσινό νερό.

Όμως ο Ευλόγιος επέμενε, θέλοντας να μάθει την αλήθεια.

Τότε ο Αββάς Ιωσήφ του είπε:

- Εκείνο το μικρό ποτήρι με το κρασί είναι για την αγάπη, αδελφέ. Όμως οι αδελφοί εδώ πίνουν πάντα από αυτό το νερό.

Και με αυτό τον δίδαξε την ταπείνωση και τη διάκριση. Από τότε ο Ευλόγιος έγινε συγκαταβατικός μοναχός. Και έτρωγε από όλα όσα του πρόσφεραν και έμαθε και αυτός να εργάζεται κρυφά τις αρετές του ασκητικού βίου. Και είπε στο Γέροντα φεύγοντας:

- Πράγματι, η δική σας πνευματική εργασία είναι αληθινή.

Από το βιβλίο: «Το έαρ της ερήμου»

του Π. Β. Πάσχου