ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ

 Περί συγχωρήσεως

Θυμηθείτε τον Κύριο που τους συγχωρούσε όλους: συγχώρεσε τον Ληστή πάνω στον σταυρό, τον Τελώνη, την πόρνη που έβρεξε με τα δάκρυα της τα πόδια Του…Εμείς όμως πολύ συχνά γινόμαστε άσπλαχνοι, επιμένουμε στα δικά μας και δεν συγχωρούμε τον πλησίον. Έτσι πρέπει να ενεργούμε; Να εχθρευόμαστε αυτούς που μας αδικούν; Ασφαλώς όχι! Αν βλέπουμε τον πλησίον μας να μας κάνει κακό ή να μας προσβάλλει δεν πρέπει να τον μισούμε.

Αντίθετα, πρέπει να τον σπλαχνιζόμαστε, διότι είναι ασθενής. Ασθενεί η ψυχή του και υποφέρει από μίσος. Γι’ αυτό πρέπει να τον σπλαχνιζόμαστε.

Δεν πρέπει αυτόν να μισούμε αλλά τον διάβολο και τους δαίμονες που φαρμάκωσαν με την κακία τους καρδιά του και τον έκαναν άσπλαχνο και σκληρό. Αν τυχόν απαντήσουμε και εμείς με προσβολή στην προσβολή και ανάψει στην καρδιά μας η φλόγα του μίσους, τότε ας σταματήσουμε κι ας σκεφτούμε λιγάκι: ποιος είμαι εγώ που τον μισώ, είμαι μήπως καλύτερος από αυτόν; Δεν είμαι κι εγώ γεμάτος αμαρτία; Τότε γιατί τον μισώ; Και αμέσως θα ηρεμήσει η καρδιά μας.

Περί αντιμετώπισης των πονηρών λογισμών

Ο αντίπαλος των ανθρώπων, ο διάβολος και οι άγγελοί του, οι δαίμονες, πολύ καλά γνωρίζουν να μας σιγοψιθυρίζουν στο αυτί και να μας περνάνε το κακό υπό την μορφή του καλού και να υπνωτίζουν την συνείδησή μας. Αν αυτό που μας περνάνε στο μυαλό ταυτίζεται με τις κρυφές μας επιδιώξεις και τα πάθη μας, τότε πολύ εύκολα καταλαμβάνουν αυτοί την καρδιά μας. Εμείς πρέπει να αντιστεκόμαστε σ’αυτά τα πονηρά τους έργα. Πιο εύκολα μπορούμε να το καταφέρουμε αν θα σκεφτούμε κατά τα πόσο είναι σύμφωνο με το Θέλημα του Θεού αυτό που ακούμε και κλείσουμε τα αυτιά μας στο διάβολο.

Περί της καθυστερημένης προσέλευσης στην Θεία Λειτουργία

Ακούσατε σήμερα μια από τις σπουδαιότερες παραβολές του Χριστού. Λέω ακούσατε αλλά δεν ξέρω αν πραγματικά την ακούσατε. Βλέπω ότι πολλοί από σας έχουν μια πολύ κακή συνήθεια να έρχονται στην Εκκλησία αργά. Μερικοί έρχονται στην Θεία Λειτουργία, μετά το Ευαγγέλιο. Είναι μια πάρα πολύ κακή συνήθεια και δεν ξέρω πώς να την ξεριζώσουμε. Μόνο εσείς οι κάτοικοι της Συμφερουπόλεως (και πολλοί από εμάς) έχετε αυτήν την συνήθεια, διότι πουθενά αλλού δεν είδα να έρχονται οι άνθρωποι στην εκκλησία μετά το ευαγγελικό ανάγνωσμα. Αυτό είναι μεγάλη ασέβεια.

Περί νηστείας

Έχω ακούσει κάποιον από σας να ρωτάει: « Η νηστεία καθιερώθηκε από τον Κύριο Ιησού Χριστό ή την όρισε η Εκκλησία;» Στεναχωρήθηκα πολύ, όταν το άκουσα. Γιατί στεναχωρήθηκα; Γιατί αυτή η ερώτηση φανερώνει πως περιφρονείτε τους κανόνες της Εκκλησίας. Έτσι γίνεστε όμοιοι με τους αιρετικούς, οι οποίοι εξαιτίας της υπερηφάνειας απομακρύνθηκαν από την Ορθόδοξη Εκκλησία και περιφρονούν τους Κανόνες της.

Ασφαλώς η νηστεία καθιερώθηκε από τον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ο ίδιος ο Κύριος νήστευσε σαράντα μέρες στην έρημο πριν αρχίσει το κήρυγμα της σωτηρίας.

Περί προσευχής

Να παρακαλούμε πάντα τον Θεό για όλα όσα χρειαζόμαστε χωρίς κανένα δισταγμό, και χωρίς να έχουμε μέσα μας το λογισμό ότι δεν ταιριάζει στη μεγαλωσύνη του Θεού να Τον παρακαλούμε για τις δικές μας καθημερινές ανάγκες. Σαν τα μικρά παιδιά να απλώνουμε πάντα τα χέρια μας προς τον Θεό ζητώντας τα όλα χωρίς να διστάζουμε. Με την εμπιστοσύνη και την ευπιστία που έχουν τα παιδιά, να περιμένουμε την βοήθεια Του, αν, βέβαια αυτό που ζητάμε είναι σύμφωνο με το θέλημά Του.

Περί φιλαργυρίας

Η φιλαργυρία είναι ένα πάθος πολύ άσχημο, που εκτός από τα άλλα φανερώνει την έλλειψη πίστεως και εμπιστοσύνης στο Θεό. Άνθρωπος ο οποίος μαζεύει χρήματα δείχνει πως δεν πιστεύει στο λόγο του Χριστού, που μας λέει να μην μεριμνούμε για το αύριο, διότι Αυτός φροντίζει για όλες τις ανάγκες μας. Αν αφήσουμε τον Θεό να μας φροντίζει και δεν μαζεύουμε χρήματα, αλλά αυτά που μας περισσεύουν τα μοιράζουμε στους φτωχούς αδελφούς μας, αν ευεργετούμε τον πλησίον, τότε δεν θα μας αφήσει ο Κύριος και θα μας δώσει όλα όσα χρειαζόμαστε.