«Ἐὰν μὴ ἴδω… οὐ μὴ πιστεύσω» ( Ιωαν. 20, 25). Αυτά είπε ο Θωμάς, ένας από τους δώδεκα μαθητές του Χριστού, μόλις άκουσε τα ευχάριστα νέα αυτών που είχαν δει το σταυρωμένο και θαμμένο Διδάσκαλό τους να ανασταίνεται «ἐκ τῶν νεκρῶν». Οκτώ μέρες αργότερα, όπως αναγράφεται στα ευαγγέλια, όταν οι μαθητές ξαναβρέθηκαν όλοι μαζί, ο Χριστός εμφανίστηκε και είπε στο Θωμά: «φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὦδε καὶ ἴδε τὰς χεῖρας μου,καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου

« ΕΑΝ ΜΗ ΙΔΩ...ΟΥ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΣΩ »

«Πάσχα το τερπνόν, Πάσχα Κυρίου Πάσχα, Πάσχα πανσεβάσμιον ημίν ανέτειλε». Με αυτούς τους υπέροχους και πανηγυρικούς στίχους ο θεσπέσιος υμνογράφος της Αναστάσεως αναγγέλλει στους πιστούς την έλευση της πλέον λαμπρής και ευφρόσυνης εορτής της Εκκλησίας μας. Σύμπας ο άγιος λαός του Θεού, ο «ευσεβής και φιλόθεος», όπως τον αποκαλεί ο ιερός Χρυσόστομος, «εν ενί στόματι και μια καρδία», με δάκρυα χαράς στα μάτια, υμνεί τον Αναστάντα εκ νεκρών και νικητή του θανάτου, Κύριο Ιησού Χριστό.

ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΛΑΜΠΡΥΝΘΩΜΕΝ ΤΗ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙ

Σήμερα είναι η Κυριακή του Αποστόλου Θωμά. Πολύ συχνά τον θεωρούμε δύσπιστο και όντως είναι εκείνος ο οποίος αμφισβήτησε το μήνυμα των Αποστόλων, όταν του είπαν: «Ἑωράκαμεν τὸν Κύριον» – Τον είδαμε ζωντανό!

Ο Θωμάς όμως δεν παρέμεινε δύσπιστος σε όλη του τη ζωή ούτε άπιστος προς το πλήρωμα της θείας αποκαλύψεως

Η ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ

Ακούστηκε για πρώτη φορά από αγγελικά χείλη προς τους φίλους του Ιησού Χριστού. προς τις Μυροφόρες που είχαν έλθει ατρόμητες τα χαράματα εκείνης της «μιάς των Σαββάτων», της πρώτης δηλαδή Κυριακής, στον Τάφο του Κυρίου, για να μυρώσουν το Σώμα Του. «Τί ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών; Ουκ έστιν ώδε, αλλ’ ηγέρθη». γιατί ζητάμε ανάμεσα στους νεκρούς Αυτόν που είναι ζωντανός; Δεν είναι εδώ. Αναστήθηκε! (Λουκ. κδ΄ 5-6).

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ