Στα μέρη της Παλαιστίνης ζούσε ένας ιερομόναχος, ο Ζωσιμάς. Ήταν πολύ ευσεβής γέροντας και τόσο ακουστός για την αρετή του, ώστε πολλοί μοναχοί από τα γύρω μοναστήρια πήγαιναν να ακούσουν από το στόμα του πνευματικά λόγια. Στο μοναστήρι που ασκήτευε έζησε πενήντα τρία χρόνια. Και τότε του ήρθε η  σκέψη: «Άραγε υπάρχει κανείς που να μπορεί να με διδάξει ασκητικά έργα; Υπάρχει κανείς που να είναι σε όλα τέλειος και να μην του έλειψε τίποτα;

Η ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ

Σημειώνω και ένα μέρος από την αμαρτωλή μου και απλή και αγράμματη προσευκή μου: Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς. Δόξα σε, Κύριε Χριστέ, σταύρε σταυρωμένε, λαμπρέ και αναστισμένε, τριπόστατε Θεέ, αγία Τριάδα, Θεοτόκο, αγία σώματα˙ δόξα, δόξα, δόξα της παντοδυναμίας σου και της βασιλείας σου, Κύριε, άπλωσε το λαμπρό σου και ευλογημένο σου χέρι και βγάλε μας μέσα από τον σκοτον τον βαθύ όπου

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Ο Κύριος είπε στους μαθητές Του: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του κι ας με ακολουθεί».

Γιατί είπε, «τον σταυρό του»; Επειδή είναι σταυρός προσωπικός. Κάθε άνθρωπος, δηλαδή, έχει να σηκώσει τον δικό του σταυρό, ο οποίος, όμως, ονομάζεται συνάμα και Σταυρός του Χριστού.

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

O άγιος των νεοελληνικών γραμμάτων κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γράφει για τον εξομολόγο και γέροντά του.

«Μεταξύ των υπαρχόντων ιερέων ύπάρχουσιν ακόμη πολλοί ενάρετοι καί αγαθοί, εις τάς πόλεις καί εις τα χωρία. Είναι τύποι λαϊκοί, ωφέλιμοι, σεβάσμιοι. “Ας μην έκφωνούσι λόγους, Ήξεύρουσιν αυτοί άλλον τρόπον πώς να διδάσκωσι το ποίμνιον. Γνωρίζω ένα ιερέα εις τάς Αθήνας.

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΠΛΑΝΑΣ