Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως σήμερα και η αγία μας Εκκλησία προβάλλει ενώπιόν μας τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου και μας καλεί να Τον προσκυνήσουμε για να λάβουμε χάρη και δύναμη, αλλά και να εμβαθύνουμε στο μυστήριο που κρύβει.

Αλήθεια πόση ενίσχυση και παρηγοριά μας χαρίζει ο εσταυρωμένος Κύριος! Αυτός είναι ο συνοδοιπόρος σε κάθε θλίψη και δοκιμασία μας, διότι μόνο Αυτός μας καταλαβαίνει σε τέλειο βαθμό, συμπάσχει μαζί μας και μας ανοίγει τον δρόμο για τη λύτρωση και τη σωτηρία. Αυτήν ακριβώς την αλήθεια μας υπενθυμίζει το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, το οποίο αναφερόμενο στον Κύριο Ιησού ως τον αιώνιο Αρχιερέα λέγει:

«Ου γαρ έχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον συμπαθήσαι ταις ασθενείαις ημών, πεπειρασμένον δε κατά πάντα καθ’ ομοιότητα χωρίς αμαρτία». Δηλαδή, δεν έχουμε αρχιερέα που να μην μπορεί να δείξει συμπάθεια στις ασθένειες και τις αδυναμίες μας. αλλά έχουμε αρχιερέα ο οποίος έχει αντιμετωπίσει πειρασμούς μ’ όλους τους τρόπους τους οποίους είναι δυνατόν να δοκιμασθεί η ανθρώπινη φύση, εξ ολοκλήρου όμοια μ’ εμάς, χωρίς όμως να υποπέσει σε καμία αμαρτία.

ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΣΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Περί αρχιτεκτονικής ή αλλιώς το σπιτάκι του Αγίου μας

 Συνήθισαν οι νεοέλληνες να θαυμάζουν και να επαινούν τα νεοκλασικά σπίτια – βαυαρικά ή ιταλικά...

"Τον της εγκρατείας μύστην τρανόν

και της αγρυπνίας τον ωραίον μυσταγωγόν

τον εν εσχάτοις χρόνοις βιώσαντα αμέμπτως

Νικόλαον τον θείον ανευφημήσωμεν"

Περί αρχιτεκτονικής ή αλλιώς το σπιτάκι του Αγίου μας

Συνήθισαν οι νεοέλληνες να θαυμάζουν και να επαινούν τα νεοκλασικά σπίτια – βαυαρικά ή ιταλικά – που ήταν αρχιτεκτονικά μεγαθήρια, σοβαρά και επιβλητικά. Τα οποία όμως συχνά δεν είχαν καμιά σχέση με την ιστορία, τον πολιτισμό και την αισθητική παράδοση και παιδεία της Ρωμιοσύνης.

ΤΑ ΤΑΠΕΙΝΑ ΣΠΙΤΑΚΙΑ

Στην εποχή μας όλα τα έχουμε εύκολα και κατορθωτά. Μπορούμε να μεταβάλουμε το ψύχος σε θερμότητα και την θερμότητα σε ψύχος. Να έχουμε ό,τι θέλουμε ανεξαρτήτως εποχής και να μεταβαίνουμε όπου θέλουμε, όσο μακριά κι αν είναι, άκοπα και σύντομα.

Είναι η εποχή των ευκολιών, κάποτε με μόνο το ανώδυνο πάτημα ενός κουμπιού. Θαυμάζουμε την εποχή αυτών των ανέσεων. Όμως οι ευκολίες της εποχής μας έχουν και τις επιπτώσεις τους στον χαρακτήρα, τις αντοχές και την πνευματικότητα των ανθρώπων της!

Δεν είναι μόνο που ο σύγχρονος άνθρωπος γέμισε ανυπομονησία και άγχος. είναι πολύ περισσότερο που απώλεσε τις δυνάμεις εκείνες που του χάριζαν υπομονή στις αντιξοότητες του βίου και στην πάλη του πνευματικού αγώνος. Είναι –το ακόμη χειρότερο- ότι διέστρεψε την αρετή της υπομονής σε ηττοπάθεια και σε αναγκαστική παθητική κατάσταση. «Τι να κάνεις;» αναρωτιέσαι. «Υπομονή! Γίνεται κι αλλιώς;».

ΥΠΟΜΟΝΗ: Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΠΟΝΕΜΕΝΩΝ

Το πρωί της Κυριακής. Πλημμυρισμένο από το φως του Θεού. Γεμάτο από χαρά και την ελπίδα της Αναστάσεως. Μυρωμένο με τα μύρα του Χριστού και στολισμένο με την υπερκόσμια χάρη του.

Γιατί η Κυριακή είναι η ημέρα του Κυρίου. Η ημέρα του φωτός. Η μία των Σαββάτων. Η πρώτη ημέρα της εβδομάδος. Η γιορτή της Αναστάσεως.

Κάθε Κυριακή η Εκκλησία μας ντύνεται τα αναστάσιμα ενδύματά της, ψάλλει τους αναστάσιμους ύμνους, θυμάται και γιορτάζει το συγκλονιστικό γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού, που συνέτριψε τον θάνατο και χάρισε σ’ όλο τον κόσμο τη ζωή, την αιώνια και αληθινή. Γι’ αυτό και οι πιστοί Χριστιανοί, όπως όλο το χρόνο περιμένουμε το Πάσχα, έτσι όλη την εβδομάδα περιμένουμε την Κυριακή. Η Κυριακή νοηματίζει τη ζωή μας, γιατί η Κυριακή νικιέται ο θάνατος. Η Κυριακή μας κρατάει στη ζωή!

ΚΥΡΙΑΚΗ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ