Φιλαυτία είναι η υπερβολική αγάπη που τρέφουμε για τον εαυτό μας. Φοβόμαστε μην πάθουμε κάποιο κακό, μην εκτεθούμε σε κάποιον κίνδυνο! Θέλουμε να τα έχουμε όλα δικά μας, να μη μας λείπει απολύτως τίποτε! Θέλουμε τα πάντα να γίνονται για τη δική μας διευκόλυνση!

Κατά τους Πατέρες της εκκλησίας η φιλαυτία είναι η μητέρα των παθών, από την οποία γεννήθηκαν και τα υπόλοιπα πάθη. Ο άγιος Θεός δεν μας έπλασε με πάθη. Μας έπλασε «κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοίωσιν» του. Με την ελεύθερη θέλησή μας αμαρτήσαμε! Αλλά αντί να μετανοήσουμε για την παρακοή μας, θελήσαμε με νοσηρό τρόπο να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο πάθος, το πάθος της φιλαυτίας, που μοιάζει με μεγάλο κορμό δένδρου από τον οποίο ξεπετάγονται σαν λαίμαργα βλαστάρια και άλλα πάθη. 

Η ΦΙΛΑΥΤΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

Πολλοί άνθρωποι στρέφουν το δυναμισμό, τη σπουδή, τα ενδιαφέροντά τους στην εφήμερη δόξα. Επιθυμούν διαρκώς τα αξιώματα, τα μετάλλια, τις βραβεύσεις των Ακαδημιών και των διεθνών οργανισμών, την προβολή από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως και τα όμοια.

Αλλά αυτή η δόξα δεν είναι πραγματική δόξα. Είναι σκιά δόξης. «Σκιά δόξης εστίν αυτή η δόξα». Είναι δόξα πρόσκαιρη και παροδική. Σήμερα λάμπει αστραφτερή και εντυπωσιακή, όπως λάμπει στον ουρανό η φωτοβολίδα, αλλά μετά από λίγο σβήνει και λησμονείται. Έρχεται και παρέρχεται. Εμφανίζεται κι αμέσως εξαφανίζεται. Κι αν δεν εξαφανίζεται αμέσως, το κέρδος που μας παρέχει είναι μηδαμινό.

Η ΕΦΗΜΕΡΗ ΔΟΞΑ

Το θέμα που θα ήθελα να μοιρασθώ μαζί σας είναι «ΕΚΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ».

Σπεύδω να σας πώ ότι θα σας μιλήσω από αυτά που άκουσα και είδα στην ζωή μου από ανθρώπους που πράγματι εκζητούν τον Κύριο – και όχι από αυτά που έχω βιώσει ή ζήσει. Είναι λόγια ουσιαστικά «κλεμμένα» από ενάρετους ανθρώπους, από αγίους ανθρώπους, που ο Καλός Θεός μου έκανε την χάρι να γνωρίσω και να ακούσω.

Ο Θεός είναι πανάγαθος, παντεπόπτης, ζωή, φώς, πηγή του αγαθού. Εχει, όμως, ας μου επιτραπεί, μια αδυναμία. Δεν πιέζει και δεν βιάζει την ελευθερία του ανθρώπου. Ο Θεός μας δεν είναι πιεστικός, βιαστικός, εκβιαστικός, θεληματάρης. Είναι Θεός σεβόμενος τελείως την ελευθερία του ανθρώπου, Θεός σεβαστικός στο πλάσμα του, γενναιόδωρος, αριστοκρατικός, αναμένων την κίνηση του ανθρώπου για να γίνει η ευλογημένη συνάντηση Θεού και ανθρώπου.

ΕΚΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ