Πολλοί άνθρωποι στρέφουν το δυναμισμό, τη σπουδή, τα ενδιαφέροντά τους στην εφήμερη δόξα. Επιθυμούν διαρκώς τα αξιώματα, τα μετάλλια, τις βραβεύσεις των Ακαδημιών και των διεθνών οργανισμών, την προβολή από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως και τα όμοια.

Αλλά αυτή η δόξα δεν είναι πραγματική δόξα. Είναι σκιά δόξης. «Σκιά δόξης εστίν αυτή η δόξα». Είναι δόξα πρόσκαιρη και παροδική. Σήμερα λάμπει αστραφτερή και εντυπωσιακή, όπως λάμπει στον ουρανό η φωτοβολίδα, αλλά μετά από λίγο σβήνει και λησμονείται. Έρχεται και παρέρχεται. Εμφανίζεται κι αμέσως εξαφανίζεται. Κι αν δεν εξαφανίζεται αμέσως, το κέρδος που μας παρέχει είναι μηδαμινό.

Η ΕΦΗΜΕΡΗ ΔΟΞΑ

O Άγιος Βασίλης, σαν περάσανε τα Χριστούγεννα, πήρε το ραβδί του και γύρισε σ’ όλα τα χωριά, να δει ποιος θα τονε γιορτάσει με καθαρή καρδιά. Πέρασε από λογιών-λογιών πολιτείες κι από κεφαλοχώρια, μα σ’ όποια πόρτα κι αν χτύπησε δεν τ’ ανοίξα­νε, επειδή τον πήρανε για διακονιάρη. Κ’ έφευγε πικραμένος, γιατί ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από τους ανθρώπους, μα ένοιωθε το πόσο θα πονούσε η καρδιά κανενός φτωχού από την απονιά που του δείξανε κείνοι οι άνθρωποι.

ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ

Κάποιος καλός φίλος μου μου χάρισε ένα μικρό εικονισματάκι σε σμάλτο ρούσικο, ένα εγκόλπιο, που παριστάνει τον άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ. Από το πίσω μέρος είναι καπλαντισμένο με βελούδο, και φαίνεται πως το φορούσε κατάσαρκα στο λαιμό του κανένας άγιος άνθρωπος της τσαρικής Ρωσίας.

O ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

Ο Άγιος Βασίλειος, ο Μέγας αυτός πατέρας και διδάσκαλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας γεννήθηκε το 329 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου στο χωριό Άννησα και μεγάλωσε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Είχε 8 αδέρφια, 3 αγόρια και πέντε κορίτσια. Από τα 4 αγόρια τα 3 έγιναν επίσκοποι (ο Βασίλειος Καισαρείας, ο Γρηγόριος Νύσσης και ο Πέτρος Σεβάστειας) και το ένα μοναχός (ο Ναυκράτιος).

Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ